Πολιτιστικά

Η Πολίτικη Κουζίνα μέσα από το ιστορικό μαγαζί του Μπάρμπα Γιώργου

Της Μαίρης Τσεβίκ Συμεωνίδη

 

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Όπως και στα βιβλία μου, έτσι κι εδώ, στο edotoukia.gr που θα έχουμε την ευκαιρία να επικοινωνούμε μια φορά τη βδομάδα, θα ήθελα να σας μιλήσω λίγο για την Πολίτικη Κουζίνα· για εκείνη τη μοναδική κουζίνα της Κωνσταντινούπολης που κουβαλά μέσα της μνήμες, ιστορίες και συναισθήματα.

Θα ήθελα επίσης να σας παρουσιάσω σε κάθε μου κείμενο και κάποια άλλη προσωπικότητα απο τους επαγγελματίες που όχι μόνο γνωρίζουν καλά αυτή την κουζίνα, αλλά την υπηρετούν με αγάπη, αφοσίωση και ψυχή. Ανθρώπους που δεν μαγειρεύουν απλώς – δημιουργούν γεύσεις που μιλούν στην καρδιά.

Πολίτικη Κουζίνα και τα Μεζεδάκια της Μνήμης... 

 

Η Πολίτικη Κουζίνα δεν είναι απλώς μια σειρά από γεύσεις – είναι μνήμη, παράδοση, και πολιτισμός σε κάθε μπουκιά. Στα τραπέζια της Πόλης, τα μεζεδάκια παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο: μικρές γευστικές ιστορίες που σε προσκαλούν να μοιραστείς, να θυμηθείς, να νιώσεις.

Από τη λακέρδα μέχρι το μπορανί, και από το τηγανητό συκώτι μέχρι τις γαρίδες με βούτυρο, κάθε πιάτο φέρνει μαζί του έναν ήχο από παλιά ραδιόφωνα, μια μυρωδιά από κουζίνες γιαγιάδων, μια φωνή που λέει «κάθισε, φάε, και πες μου τα νέα σου».

Τα μεζεδάκια δεν είναι ποτέ μονά. Πάντα έρχονται με παρέα, με κουβέντα, με ρακή ή κρασί. Είναι ο τρόπος των Πολιτών να λένε «σε καλωσορίζω», χωρίς λόγια – μόνο με γεύση και καρδιά.

 

Στο τραπέζι του Μπάρμπα Γιώργου 

 

Η μνήμη του μεζεδοπωλείου Krependeki Imroz.

Έτος Ίδρυσης :1941, Στοά Κρεπέν Νεβιζαντέ/Μπεϊογλου.

Ένα από τα πιο γευστικά σημεία σύνδεσης μεταξύ του χθες και του σήμερα στην Κωνσταντινούπολη είναι αναμφίβολα ο πολιτισμός του μεζεδοπωλείου. Στην καρδιά αυτού του πολιτισμού, ένα μαγαζί που συνέχιζε να γεφυρώνει τις μνήμες και τις ιστορίες με γεύσεις και κουβέντες ήταν μέχρι πρόσφατα το Krependeki Imroz. Και στο κέντρο αυτής της ζωντανής μνήμης, δέσποζε ένα όνομα: Μπάρμπα Γιώργος, ή αλλιώς Γιώργος Οκουμούς. Δυστηχώς στην περίοδο της πανδημίας μάθαμε πως έκλεισε το ιστορικό μαγαζί του Μπάρμπα Γιώργο... 

 

Μια ιστορία που ξεκίνησε σε μια στοά

 

Το μεζεδοπωλείο Ίμβρος (Imroz) ιδρύθηκε το 1941, μέσα στην Κρεπέν Πασάζ (Krepen Pasajı) της αγοράς του Μπαλικπάζαρι (Balıkpazarı), από τον Τανάς Γιαλβάς και τον Σπύρο Χαβουτσός. Ένα ταπεινό μεζεδοπωλείο που σύντομα έγινε σημείο συνάντησης για ανθρώπους κάθε προέλευσης. Το 1964 προστέθηκαν δύο νέοι εταίροι: ο Γιώργος Οκουμούς, ελληνικής καταγωγής, και ο Ιρφάν Καρά. Τη δεκαετία του ’80 προσχώρησε και ο Μουσταφά Γιλντιρίμ.

Το 1982, με την κατεδάφιση της στοάς Κρεπέν, το Imroz μεταφέρθηκε στην οδό Νεβιζαντέ (Nevizade) και πήρε το όνομα Krependeki Imroz, δηλαδή «Ίμβρος της Κρεπέν».

 

Ο μερακλής του μεζεδοπωλείου: Γιώργος Οκουμούς

 

Ο Μπάρμπα Γιώργος δεν ήταν απλώς ένας σερβιτόρος ή συνέταιρος. Ήταν η ενσάρκωση της μνήμης της Πόλης. Από τη δεκαετία του 1940, εργαζόταν στο Imroz με μια ιδιαίτερη φιλοσοφία: «Το μεζεδοπωλείο είναι η τέχνη του να καταλαβαίνεις τον άλλον». Με ήρεμο τρόπο πλησίαζε τα τραπέζια και προσέφερε στους θαμώνες όχι μόνο μεζέδες αλλά και αναμνήσεις.

Η μουσική δεν επιτρεπόταν στο μαγαζί. Για τον Γιώργο, το μεζεδοπωλείο ήταν χώρος κουβέντας, όχι διασκέδασης. Οι ανθρώπινες φωνές ανάμεσα στα ποτήρια με ρακή ήταν, για εκείνον, η πιο αυθεντική μελωδία. Όμως στους τραγουδιστές και καλλιτέχνες έδειχνε πάντοτε κατανόηση.

Ο Γιώργος Οκουμούς απεβίωσε το 2015 σε ηλικία 95 ετών. Άφησε πίσω του όχι απλώς μια επιχείρηση, αλλά έναν ολόκληρο τρόπο ζωής.

 

Ένα τραπέζι όπου η κουβέντα έχει την τιμητική της

 

Παρά τη φασαρία της Νεβιζαντέ, το Krependeki Imroz παρέμεινε ένας ήρεμος χώρος όπου η κουβέντα κυριαρχούσε. 

Οι τοίχοι ήταν διακοσμημένοι με φωτογραφίες-παράθυρα στο παρελθόν της Πόλης. Στα τραπέζια, δεκάδες είδη μεζέδων, φρέσκα ψάρια και ρακή συνέθεταν τη γευστική μνήμη.

Με τα χρόνια, το κοινό του μαγαζιού διαφοροποιήθηκε. Ενώ αρχικά προσέλκυε κυρίως άνδρες, στη συνέχεια άρχισαν να πηγαίνουν και γυναίκες, μετατρέποντάς το σε έναν πιο ανοιχτό και φιλόξενο χώρο. Αρμένιοι, Ρωμιοί και Εβραίοι επισκέπτες έβρισκαν εκεί κάτι από τη δική τους ιστορία.

 

Μια πολιτιστική κληρονομιά στην καρδιά της Πόλης

 

Το Krependeki Imroz αποτελούσε μέχρι πρόσφατα σημείο αναφοράς για τους ντόπιους αλλά και για τους επισκέπτες που επιθυμούσαν να ανακαλύψουν την ψυχή της Κωνσταντινούπολης. Αυτό που το έκανε να ξεχωρίζει δεν είναι μόνο το φαγητό, αλλά και η μνήμη που κουβαλούσε. Η φιλοσοφία του Μπάρμπα Γιώργου —ειλικρίνεια, σεβασμός, φιλοξενία— παρέμενε παρούσα σε κάθε τραπέζι.

Παρά τις αλλαγές στην πόλη, το Imroz εξακολουθούσε να γεννά το ίδιο ερώτημα: Είναι το μεζεδοπωλείο απλώς ένα μέρος για φαγητό ή μήπως είναι μια συνάντηση με το παρελθόν, μια φιλία με την μνήμη;

 

Ποιος ήταν ο Μπάρμπα Γιώργος;

 

Ο Γιώργος Οκουμούς, γνωστός σε όλους ως Μπάρμπα Γιώργος, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις αρχές του 20ού αιώνα. Ξεκίνησε να εργάζεται ως σερβιτόρος στο μεζεδοπωλείο Imroz τη δεκαετία του 1940 και σύντομα έγινε συνεταίρος, συνδέοντας άρρηκτα το όνομά του με την ιστορία του μαγαζιού.

Με την ήρεμη παρουσία του, το ευγενικό του ύφος και την αγάπη του για την κουβέντα, μετέτρεψε το μεζεδοπωλείο σε ένα πολιτιστικό σταυροδρόμι. Ήταν άνθρωπος που τιμούσε τις ανθρώπινες σχέσεις και ήξερε να δημιουργεί οικογενειακή ατμόσφαιρα γύρω από το τραπέζι. Απεβίωσε το 2015, σε ηλικία 95 ετών, αφήνοντας πίσω του μια ζωντανή παράδοση και μια μνήμη γεμάτη γεύσεις, ιστορίες και χαμόγελα. Στις 25 Ιανουαρίου του 2011 είχα τη χαρά να μου παραχωρήσει συνέντευξη για το βιβλίο μου «Πόλη μου, Γεύση μου, Ζωή μου» που κυκλοφορεί στα τουρκικά με τίτλο "İstanbulum Tadım Tuzum Hayatım" αλλά και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Iason Books.

 

-Υπάρχει κάποιος μεζές που έχει δημιουργηθεί στην κουζίνα σας μόνο;

 

-Έχουμε τον μεζέ «λακέρδα του Φουκαρά» του οποίου η συνταγή είναι δική μας και το φτιάχνουμε εμείς. Είναι και το αγαπημένο των πελατών μας. Ένας δημοσιογράφος του έδωσε το όνομα «λακέρδα του Φουκαρά». Είχαμε φτιάξει λακέρδα από σκουμπρί στο γάρο αντί τόνου και το είχαμε σε πιο οικονομική τιμή, και το σέρβιρα με ούζο. Άρεσε πάρα πολύ στους πελάτες μας και αφού δημοσιεύτηκε και στα περιοδικά με πολύ καλά σχόλια έγινε ευθύς και σήμα κατατεθέν μας. Εκτός από αυτό όμως έχουμε και μεζέδες που φτιάχνονται από μανούρια, κολοκύθι και στραγγιστό γιαούρτι) είναι οι μεζέδες μας που αγαπιούνται πολύ από τους πελάτες μας. Δεν μπορείτε να βρείτε πουθενά αλλού τη νοστιμιά του καυτερού ezme και της μαρινατής παλαμίδας μας...

 

Ενδεικτικά μεζεδάκια από το Krependeki Imroz

 

Λακέρδα – Κλασικός μεζές της Πόλης, φτιαγμένος από αλμυρό ψάρι που έχει ωριμάσει στο αλάτι.

 

Φτωχική λακέρδα /Fukara Lakerdası Νοσταλγική παραλλαγή της παραδοσιακής συνταγής, με πιο απλά υλικά αλλά γεμάτη μνήμη και αγάπη

 

Μπορανί με κολοκυθάκια και γιαούρτι /Yoğurtlu Kabak Borani

Δροσερός μεζές με κολοκύθι, γιαούρτι και λίγο σκόρδο.

 

Τηγανητό συκώτι (ciğer tava) – Κλασικός ζεστός μεζές με τραγανό συκώτι και μυρωδικά.

 

Γαρίδες με βούτυρο /Tereyağda karides Ζεστός μεζές από γαρίδες σωταρισμένες σε φρέσκο βούτυρο. 

 

Καπνιστός παλαμίδας (ισλί παλαμούτ) – Για τους λάτρεις του έντονου αρώματος, παλαμίδας με καπνιστή γεύση.

 

Μπακαλιάρος με πέστο βασιλικού /Pesto soslu Mezgit Balığı

Λευκό ψάρι με ελαφριά, αρωματική σάλτσα βασιλικού.

Μητριαρχική κοινωνία στο Ικόνιο πριν 8-10 χιλιάδες χρόνια

Μητριαρχική κοινωνία υπήρχε πριν από 8 με 10 χιλιάδες χρόνια στο Τσατάλχογιουκ του Ικονίου στην κεντρική Τουρκία η οποία σήμερα είναι από τις πιο συντηρητικές κοινωνίες, όπως αποκάλυψαν μελέτες DNA που διεξήχθησαν από βιολόγους και ανθρωπολόγους των τουρκικών Πανεπιστημίων ODTU και Hacettepe.

Οι αποκαλύψεις στην τοποθεσία Τσατάλχογιουκ που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, για τη Νεολιθική περίοδο ήταν αποτέλεσμα 12ετούς μελέτης.

 

Το σπίτι μεταβιβαζόταν μέσω της γυναίκας

 

Η μελέτη με επικεφαλής το ODTU διεξήχθη με 47 επιστήμονες από 11 χώρες. Ο καθηγητής Mεχμέτ Σομέρ δήλωσε ότι στο Τσατάλχογιουκ, πριν από 8.000-10.000 χρόνια, οι άνθρωποι έθαβαν τους νεκρούς σκάβοντας τάφους κάτω από τα πατώματα των σπιτιών τους. «Κάτω από τα πατώματα των σπιτιών τους βρίσκονται πολυάριθμοι ανθρώπινοι σκελετοί - άνδρες, γυναίκες και παιδιά - θαμμένοι σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Το κύριο ερώτημά μας ήταν οι συγγενικές σχέσεις των ατόμων που έχουν ταφεί μέσα σε ένα σπίτι. Παρατηρήσαμε ότι τα άτομα που έχουν ταφεί μέσα σε ένα σπίτι είναι συγγενείς από την πλευρά της μητέρας. Με άλλα λόγια, τα άτομα που έχουν ταφεί μέσα σε ένα σπίτι είναι όλα συγγενείς μέσω της μητρικής γραμμής. Αυτό υποδηλώνει έντονα ότι το σπίτι μεταβιβαζόταν μέσω των γυναικών από γενιά σε γενιά και ότι οι γυναίκες παρέμειναν συνδεδεμένες με το κτίριο. Μητριαρχικές κοινωνίες, όπου οι γυναίκες παραμένουν στο χωριό, κατέχουν την περιουσία και ορίζουν τη συγγένειά τους μέσω της μητρικής γραμμής, υπάρχουν σε διάφορα μέρη του κόσμου και βλέπουμε μια παρόμοια δομή στο Τσατάλχογιουκ».

Περισσότερα δώρα στις γυναίκες

 

Το άλλο στοιχείο που ανακάλυψαν οι επιστήμονες ήταν ότι τα κτερίσματα, δηλαδή τα δώρα που συνέδευαν τους νεκρούς, ήταν πολύ περισσότερα στις γυναίκες από ότι στους άντρες. « Τα κτερίσματα, όπως μπιχλιμπίδια, χάντρες, κεραμικά και διάφορα λίθινα εργαλεία, τα έδιναν στις κόρες τους συχνότερα από ό,τι στους γιους τους. Υπάρχει επίσης μια τάση οι άνδρες να εγκαταλείπουν το σπίτι της μητέρας τους και να εγκαθίστανται με τις συζύγους τους. Ενώ έχει παρατηρηθεί ότι τα αγόρια στις ανδροκρατούμενες κοινωνίες της Ευρώπης τρέφονταν καλύτερα, δεν υπήρχε διατροφική διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών στο Τσατάλχογιουκ. Αυτό υποδηλώνει την ισότιμη και γυναικοκεντρική φύση της κοινωνίας», ανέφερε ο Τούρκος καθηγητής.

 

Χωρίς οικογενειακή βία 

 

Αποκαλύπτει επίσης ότι περίπου τα μισά από τα άτομα ήταν παιδιά και βρέφη. «Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται στο υψηλό ποσοστό γονιμότητας. Η ανάπτυξη των οστών τους υποδηλώνει ότι ζούσαν καλά και ήταν υγιείς, με ελάχιστη τερηδόνα. Από όσο γνωρίζουμε, δεν υπάρχουν παραδείγματα θανάτων που προκλήθηκαν από ανθρώπους. Μπορούμε να βρούμε σκελετούς με αιχμές βελών σε μεταγενέστερες κοινότητες, αλλά δεν βρήκαμε ίχνη θανάτων που προκλήθηκαν από ανθρώπους στο Τσατάλχογιουκ. Αυτό υποδηλώνει ότι δεν είχαν βίαιη κουλτούρα σε σύγκριση με τις μεταγενέστερες περιόδους. Σε ορισμένες κοινωνίες, ο οικονομικός ανταγωνισμός, ο οποίος προκύπτει από την αυξανόμενη ανδρική κυριαρχία, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένα ποσοστά βίας. Η δομή με επίκεντρο τις γυναίκες στο Τσατάλχογιουκ μπορεί να είναι ο λόγος για την ισότητα στη ζωή, καθώς και για την απουσία βίας και θανάτων που προκλήθηκαν από ανθρώπους».

Πού να πάτε αν είστε στην Πόλη Ιούλιο: Από Αργυρό, Jolly Joker μέχρι Justin Timberlake

Της Σοφίας Μαρμαγκιώλη

 

 

Αν ο δρόμος σας φέρει στην Πόλη

 το Μήνα Ιούλιο μπορείτε  να επιλέξετε μια από τις παρακάτω συναυλίες..

 

Αρυρός στις 9 Ιουλίου 

 

Την Τετάρτη 09 Ιουλ ο Κωνσταντίνος Αργυρός θα εμφανιστεί για πρώτη φορά στη σκηνή της Κωνσταντινούπολης  σε μια συναυλία - σταθμό  στο υπαίθριο ανοιχτό θέατρο Harbiye Cemil Topuzlu. Τα εισιτήρια έχουν ήδη εξαντληθεί αλλά σύμφωνα με τη Biletix πιθανόν να πωλούνται εισιτήρια έξω από το χώρο της συναυλίας. Τα έσοδα από τη συναυλία, η οποία θα πραγματοποιηθεί με το σύνθημα «Πρώτη φορά στην Τουρκία!» και με αφορμή την 150ή επέτειο του Ζαππείου Εκπαιδευτηρίουθα διατεθούν σε εκπαιδευτικά και πολιτιστικά έργα του σχολείου.

 

Jolly Joker στις 9 Ιουλίου

 

Την Τετάρτη 09 Ιουλ θα πραγματοποιηθεί η συναυλία του Ροκ συγκροτήματος Jolly Joker στο HarbiyeAcık Hava. Το συγκρότημα έγινε γνωστό με το ντεμπούτο άλμπουμ τους, "Heavy Funky Boxing 'roll" (1992), το οποίο θεωρείται επαναστατικό για το είδος του. 

Justin Timberlake  στις 30 Ιουλίου

 

Την Τετάρτη 30 Ιουλ ο Justin Timberlake μετά από 11 χρόνια θα πραγματοποιήσει συναυλία, η οποία είναι μέρος της περιοδείας του, στο İTÜ Stadium. Οι πόρτες ανοίγουν στις 18:00 και η συναυλία ξεκινάει στις 20:30. Η συναυλία θα περιλαμβάνει τραγούδια από την καριέρα του, συμπεριλαμβανομένων και των νέων του κομματιών από το άλμπουμ του 2024 "Everything I Thought ItWas". 

 

Ότι και να επιλέξετε εμείς σας ευχόμαστε Καλή Διασκέδαση..

 

Χουριέτ: «Στο φως οι διάδρομοι και οι σήραγγες της Αγίας Σοφίας»

Οι αθέατοι υπόγειοι όροφοι της Αγίας Σοφίας στους επισκέπτες δηλώνει στη Χουριέτ το μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Αγίας Σοφίας, Καθηγητής Δρ. Χασάν Φιράτ Ντικέρ, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να δώσει ημερομηνία.

Ο Ντικέρ αναφέρει στην Χουριέτ ότι «με τις εργασίες που πραγματοποιεί η Γενική Διεύθυνση Θεμελιώσεων, έρχονται στο φως οι διάδρομοι και οι σήραγγες που βρίσκονταν κάτω από ερείπια και σωρούς χώματος για χρόνια. Καθώς προχωρά ο καθαρισμός, ο όγκος αυτών των περιοχών γίνεται πιο καθαρός και προσεγγίζονται ακόμη και νέα περάσματα που δεν ήταν προηγουμένως γνωστά».

«Είναι πολύτιμο το γεγονός ότι η υποδομή ενός μνημείου όπως η Αγία Σοφία σχεδιάστηκε τόσο προσεκτικά όσο και η άνω δομή του», επισημαίνει.

Αποκαλύπτει επίσης ότι «υπάρχει επίσης ένας υπόγειος τάφος στη βορειοανατολική πλευρά, ο οποίος χρονολογείται σε παλαιότερη ημερομηνία από την Αγία Σοφία. Είναι πολύ ξεχωριστός τόσο για την αρχιτεκτονική του όσο και για τα δίχρωμα μαρμάρινα δάπεδά του. Εκτός από αυτές τις περιοχές, υπάρχει ένα πολύπλοκο δίκτυο σηράγγων που συνδέει το υπόγειο με τον τάφο και περιβάλλει την Αγία Σοφία».

Όπως αναφέρει, η ταφική δομή που χρονολογείται από τον 4ο αιώνα θα είναι μία από τις περιοχές που θα είναι επισκέψιμες

 

«Ανοίγουμε τις φραγμένες φλέβες της Αγίας Σοφίας»

 

 

Με τίτλο: «Ανοίγουμε τις φραγμένες φλέβες της Αγίας Σοφίας», η Χουριέτ γράφει ότι «στους διαδρόμους και τις σήραγγες κάτω από το αρχιτεκτονικό αριστούργημα της Αγίας Σοφίας διεξάγονται πυρετώδεις εργασίες. Το μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Αγίας Σοφίας, Καθηγητής Δρ. Χασάν Φιράτ Ντικέρ, ο οποίος περιέγραψε πρώτος αυτές τις υπόγειες κατασκευές που σύντομα θα είναι ανοιχτές στους επισκέπτες λέει: ‘Θα γίνει καλύτερα κατανοητό πώς ζούμε σε μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική ομορφιά’.

Χτισμένη μεταξύ 532-537 με εντολή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, η Αγία Σοφία είναι ένα από τα σημαντικότερα κτίσματα στην ιστορία της αρχιτεκτονικής. Χρησιμοποιήθηκε ως εκκλησία μέχρι την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τον Μωάμεθ τον Πορθητή το 1453, αυτό το υπέροχο κτίριο έχει γοητεύσει όσους το βλέπουν εδώ και αιώνες με τον γιγάντιο τρούλο του και την αρχιτεκτονική του κομψότητα.

Στο εσωτερικό, οι επισκέπτες γοητεύονται από ψηφιδωτά, πλακάκια, καλλιγραφικά πάνελ, εικόνες, λάμπες, την υπέροχη Πύλη του Αυτοκράτορα και το Ομφάλιο, την περιοχή της στέψης διακοσμημένη με μαρμάρινους κύκλους.

Στην Αγία Σοφία, όχι μόνο η μεγαλοπρέπεια του κτίσματος αλλά και οι λεπτομέρειες που έχουν κατασκευαστεί πριν από αιώνες εμπνέουν βαθύ θαυμασμό. Σχεδιάζεται τώρα να ανοίξουν οι αθέατοι υπόγειοι όροφοι της Αγίας Σοφίας στους επισκέπτες. Με τις εργασίες που πραγματοποιεί η Γενική Διεύθυνση Θεμελιώσεων, έρχονται στο φως οι διάδρομοι και οι σήραγγες που βρίσκονταν κάτω από ερείπια και σωρούς χώματος για χρόνια. Καθώς προχωρά ο καθαρισμός, ο όγκος αυτών των περιοχών γίνεται πιο καθαρός και προσεγγίζονται ακόμη και νέα περάσματα που δεν ήταν προηγουμένως γνωστά».

 

Αναμένεται να ανοίξουν σύντομα οι εργασίες

 

Σύμφωνα με την «οι υπόγειοι διάδρομοι και οι σήραγγες της Αγίας Σοφίας, όπου βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες, αναμένεται να ανοίξουν σύντομα για τους επισκέπτες». Το μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Αγίας Σοφίας, Καθηγητής Δρ. Χασάν Φιράτ Ντικέρ, εξήγησε αυτόν τον μυστηριώδη κόσμο στην Χουριέτ.

 

-      Πότε ξεκίνησαν αυτές οι εργασίες στην Αγία Σοφία;

 

Μετά την εργασία τεκμηρίωσης τρισδιάστατων υποδομών που πραγματοποιήσαμε το 2020, ξεκινήσαμε πέρυσι με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και της Γενικής Διεύθυνσης Ιδρυμάτων. Μέχρι στιγμής έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο. Όταν ολοκληρωθεί το έργο, αυτό το έργο, το οποίο θα συμβάλει σημαντικά στην αρχιτεκτονική ιστορία και την αρχαιολογία, θα κάνει ορατές τις αθέατες ομορφιές της Κωνσταντινούπολης.

 

-      Πότε πιστεύετε ότι θα ανοίξουν αυτοί οι διάδρομοι για τους επισκέπτες;

 

Προχωράμε ραγδαία. Δεν θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να ανοίξει για τους επισκέπτες. Καθώς οι σχέσεις μεταξύ των υπόγειων κατασκευών γίνονται εμφανείς, ανακαλύπτουμε νέα μέρη. Δεν είναι κάθε περιοχή κατάλληλη για επίσκεψη, αλλά μεγάλα υπόγεια τμήματα στα οποία θα είναι δυνατή η είσοδος και η πρόσβαση θα ανοίξουν για τους επισκέπτες.

 

Το πολύπλοκο δίκτυο σηράγγων...

 

-      Έχετε κάποια προβλεπόμενη ημερομηνία; 1-2 χρόνια...

 

Είναι δύσκολο να δώσω μια σαφή ημερομηνία, δεν θέλω να δημιουργήσω προσδοκίες. Ωστόσο, τα ευρήματα είναι πολλά υποσχόμενα, μπορώ εύκολα να πω ότι πολύ ξεχωριστά μέρη περιμένουν τους επισκέπτες.

 

-      Έχετε συναντήσει γραπτά, σχήματα ή ίχνη κατά τη διάρκεια της εργασίας σας;

 

Περισσότερο από τις φιγούρες ή τα κείμενα, τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά των χώρων είναι εντυπωσιακά από μόνα τους. Είναι πολύτιμο το γεγονός ότι η υποδομή ενός μνημείου όπως η Αγία Σοφία σχεδιάζεται τόσο προσεκτικά όσο και η άνω δομή του. Καθώς προχωρά ο καθαρισμός, αναδύονται νέες συνδέσεις και περιοχές, μετατρέποντας το έργο σε μια ζωντανή και συνεχώς εξελισσόμενη διαδικασία. Είχαμε προηγουμένως προσδιορίσει πολλές περιοχές με την τρισδιάστατη εργασία που κάναμε το 2020, αλλά τώρα φτάνουμε σε περισσότερες. Αυτό δείχνει ότι οι υπόγειες κατασκευές είναι πολύ μεγαλύτερες από ό,τι περιμέναμε.

 

-      Ενώ περπατούσαμε μαζί, ανέφερες ότι «Μερικά από αυτά είναι σαν αποθηκευτικοί χώροι, κελάρια, μερικά είναι σήραγγες». Τι θα έλεγες για την αρχιτεκτονική αυτών των διαδρόμων;

 

Μία από τις μεγαλύτερες υπόγειες κατασκευές είναι το υπόγειο της στοάς-αυλής, η οποία καταστράφηκε τον 18ο και 19ο αιώνα. Λόγω του επικλινούς εδάφους, η περιοχή αυτή χρησιμοποιούνταν ως υπόγειο. Τα πιο προσβάσιμα μέρη σήμερα είναι οι κατασκευές κάτω από αυτήν την αυλή, η οποία δεν υπάρχει πια. Υπάρχει επίσης ένας υπόγειος τάφος στη βορειοανατολική πλευρά, ο οποίος χρονολογείται σε παλαιότερη ημερομηνία από την Αγία Σοφία. Είναι πολύ ξεχωριστός τόσο για την αρχιτεκτονική του όσο και για τα δίχρωμα μαρμάρινα δάπεδά του. Εκτός από αυτές τις περιοχές, υπάρχει ένα πολύπλοκο δίκτυο σηράγγων που συνδέει το υπόγειο με τον τάφο και περιβάλλει την Αγία Σοφία.

 

-      Για ποιους σκοπούς χρησιμοποιούνταν αυτοί οι διάδρομοι και οι σήραγγες;

 

Χρησιμοποιούνταν κυρίως για γραμμές ύδρευσης. Με άλλα λόγια, υπάρχουν υδάτινες οδοί από τερακότα μέσα στον διάδρομο. Το μεγαλύτερο μέρος του μπορεί κανείς να το διασχίσει μόνο με σύρσιμο. Κατασκευάστηκε έτσι ώστε μόνο οι ενδιαφερόμενοι να μπορούν να εισέλθουν και να διασχίσουν αυτήν τη γραμμή ύδρευσης. Χρησιμοποιούνταν επίσης για αερισμό. Για να παρέχει κυκλοφορία αέρα μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού... Χρησιμοποιούνταν επίσης για την αποστράγγιση του βρόχινου νερού, ένα σύστημα που κατευθύνει το νερό από δυσπρόσιτες περιοχές σε εξωτερικούς σταθμούς.

 

-      Αυτά είναι που δεν επιτρέπεται η είσοδος. Τι γίνεται με αυτά που μπορούν να μπουν και να περιηγηθούν...

 

Περιοχές κατάλληλες για επισκέψεις θα μπορούσαν να είναι οι μεγάλοι χώροι κάτω από την αυλή της Αγίας Σοφίας και οι διάδρομοι που συνδέονται με αυτούς. Καθώς οι εργασίες προχωρούν, αυτές οι περιοχές θα γίνονται πιο καθαρές. Επιπλέον, η ταφική δομή που χρονολογείται από τον 4ο αιώνα θα είναι μία από τις περιοχές που θα είναι επισκέψιμες.

 

-      Πόσα χιλιόμετρα διαδρόμου υπάρχουν;

 

Υπάρχουν και από κάτω και γύρω από αυτό. Είναι δύσκολο να πούμε το σύνολο, αλλά το συνολικό τους μήκος ξεπερνά το 1 χιλιόμετρο. Γιατί όπως οι φλέβες δεν μπορούν να μετρηθούν αριθμητικά, όπως ακριβώς συνδέονται μεταξύ τους, έτσι συνδέονται και αυτές. Ανοίγουμε τις φραγμένες φλέβες της Αγίας Σοφίας.

 

-      Πώς θα μπορεί να περιηγηθεί κάποιος τους διαδρόμους που θα είναι ανοιχτοί στους επισκέπτες;

 

Σε υπόγειες κατασκευές που επιτρέπουν την πρόσβαση, ένας περιορισμένος αριθμός επισκεπτών μπορεί να έχει πρόσβαση εντός ενός ορισμένου ορίου. Το Υπουργείο θα κάνει τις απαραίτητες διευθετήσεις. Θα είναι δυνατή η είσοδος και η έξοδος χωρίς συνωστισμό με σύστημα ραντεβού. Ας ελπίσουμε ότι οι άνθρωποι θα κατανοήσουν καλύτερα με τι είδους πλούτο και πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική ομορφιά ζουν, καθώς αυτοί οι χώροι ανοίγονται στους επισκέπτες.

 

-      Υπάρχουν άλλοι παρόμοιοι διάδρομοι ή σήραγγες στην Κωνσταντινούπολη;

 

Υπάρχουν πολλές υπόγειες κατασκευές που κατασκευάστηκαν στο παρελθόν για τη μεταφορά και αποθήκευση νερού, αλλά έχουν παραμεληθεί με την πάροδο του χρόνου. Η ικανότητα των μεγάλων υπερκατασκευών να επιβιώνουν για αιώνες βασίζεται επίσης σε αυτές τις στιβαρές υποδομές. Αν λάβουμε ως παράδειγμα το έργο στην Αγία Σοφία, είναι δυνατό να εξαπλωθούν παρόμοια έργα σε όλη την πόλη. Το αθέατο πρόσωπο του υπόγειου της Κωνσταντινούπολης χρειάζεται προσοχή όσο και η ορατή σιλουέτα του. Η ορατότητα αυτών των περιοχών διασφαλίζει την προστασία τους και επίσης τις σώζει από το να αποτελούν αντικείμενο μυστηρίου και αστικών θρύλων. Μας επιτρέπει να τις αξιολογήσουμε ως πραγματικούς χώρους. Πρέπει να γίνει περισσότερη δουλειά για την προστασία αυτής της πολυεπίπεδης κληρονομιάς.

 

«Θα πρέπει να προστεθεί στον πολιτιστικό τουρισμό και την αρχιτεκτονική ιστορία»

 

«Η χρήση υπόγειων κατασκευών ως χωματερές σε ιστορικές πόλεις είναι ένα κοινό πρόβλημα. Επειδή οι ανασκαφές ήταν δύσκολες στο παρελθόν, οι περιοχές αυτές γεμίζονταν με χώμα και μπάζα. Ωστόσο, σήμερα, με τις απαραίτητες προφυλάξεις, αυτές οι κατασκευές μπορούν να καθαριστούν με χαμηλό κόστος και να διατεθούν για δημόσια χρήση. Το γεγονός ότι έχουν επιβιώσει εδώ και αιώνες αποτελεί απόδειξη του πόσο στιβαρές είναι. Καθαρίζουμε τα σκουπίδια, τα μπάζα και το χώμα που έχουν συσσωρευτεί σε αυτές τις κατασκευές με την πάροδο του χρόνου. Αυτές οι κατασκευές θα πρέπει να καθαριστούν και να χρησιμοποιηθούν για πολιτιστικό τουρισμό, αρχιτεκτονική ιστορία και αρχαιολογία, και να μετατραπούν σε περιοχές που μπορούν να επισκεφθούν και να χρησιμοποιηθούν».

Σε όλη την Τουρκία η ταινία ‘Stelios’ από σήμερα – Ο Καζαντζίδης ακουμπά τη ψυχή και των Τούρκων

Άννα Ανδρέου

Σε όλη την Τουρκία με τον τίτλο ‘Stelios’ προβάλλεται από σήμερα 23 Μαΐου η ταινία «Υπάρχω» για τη ζωή του Στέλιου Καζαντζίδη. «Γνωρίζουν οι Τούρκοι τον Καζαντζίδη;», είναι το ερώτημα που συζητείται στους ελληνικούς κύκλους της Κων/πολης αυτές τις μέρες. Μα φυσικά και τον γνωρίζουν, άλλωστε η ερμηνεία του τουρκικού τραγουδιού ‘Bekledim da gelmedin’ (Περίμενα και δεν ήρθες)  από τον Στέλιο Καζαντζίδη προβάλλεται ως μότο για την ταινία στους τουρκικούς κινηματογράφους. Η μουσική του Καζαντζίδη άλλωστε αγγίζει βαθιά την ψυχή και των Τούρκων.

Η πρώτη προβολή της ταινίας στην Κωνσταντινούπολη έγινε χθες 22 Μαΐου σε αίθουσα του κινηματογράφου δίπλα από το πολιτιστικό κέντρο Σισμανόγλειο του ελληνικού Προξενείου στο Πέραν σε μια κατάμεστη αίθουσα. Την προβολή παρακολούθησαν ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος Πρέσβης Κωνσταντίνος Κούτρας, διπλωμάτες, Έλληνες και Τούρκοι δημοσιογράφοι, Έλληνες και Τούρκοι επιχειρηματίες, καθώς και προσωπικότητες Ελλήνων που ζουν και εργάζονται στην Κωνσταντινούπολη.

Η ταινία καταχειροκροτήθηκε και το σχόλιο που ψιθύριζε όποιον πλησίαζες ήταν: «Συγκλονιστική»!  Η αφίσα της ταινίας κυκλοφορεί ήδη στα τουρκικά σινεμά και η ταινία προβάλλεται με τουρκικούς υποτίτλους.

Η Σοφία προτείνει: Συναυλία «Καφέ Αμάν Ίστανμπουλ» στον Άγιο Στέφανο

Σοφία Μαρμαγκιώλη

Αν βρεθείτε στην Πόλη  αύριο Πέμπτη 15 Μαΐου και ώρα 20.00 μην ξεχάσετε να πάτε στη συναυλία του Café AmanIstanbul με τον Στέλιο Μπερμπέρη και την Πελίν Σουέρ, στον Άγιο Στέφανο (Yesilkoy στα τουρκικά), κοντά στο παλιό αεροδρόμιο Ατατούρκ. Η συναυλία είναι αφιερωμένη στον αείμνηστο πατέρα του καθηγητή κ. Αυξέντιου Καλαγκού. Οι Καφέ Αμάν Ιστανμπούλ, είναι μία σύγχρονη πολυμελής μουσική ομάδα με αναφορές στο μικρασιάτικο και ρεμπέτικο τραγούδι, που συγκροτήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 2009 από τον Στέλιο Μπερμπέρη και την Πελίν Σουέρ. Ο Στέλιος Μπερμπέρης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1974 σε μια οικογένεια Ελλήνων από την Ίμβρο. Μικρός έψελνε σε εκκλησιαστικές χορωδίες. Αν και σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά, η μουσική ήταν πάντα στο μυαλό του. Έζησε επτά χρόνια στην Αθήνα, και διδάχτηκε πολλά για την ελληνική μουσική και λαογραφία πλάι στην Δόμνα Σαμίου με την οποία συνεργάστηκε στη δισκογραφία και σε ζωντανές εμφανίσεις. Κατόπιν της προτροπής του Παναγιώτη Κουνάδη, ανέβηκε στα ρεμπέτικα πάλκα μαζί με τους Στέλιο Βαμβακάρη, Γιώργο Ξηντάρη, Μπάμπη Τσέρτο κ.α.. Όταν τελείωσε τις σπουδές και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, συνάντησε τον ακορντεονίστα Μουαμέρ Κετεντζόγλου και εντάχτηκε στην ομάδα του. 

Είδε ένα κορίτσι να χορεύει!

 

Κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας τους, το 1999, είδε να χορεύει ένα κορίτσι, τ’ όνομά του ήταν Πελίν κι έμελε να γίνει η σύντροφος της ζωής του. Παντρεύτηκαν το 2006. Η Πελίν Σουέρ, γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1978 και είναι πτυχιούχος του Istanbul Technical University Conservatory ofMusic και της Σχολής Καλών Τεχνών του Πέραν. Ακόμη, μελέτησε ελληνικούς χορούς στο Λύκειο Ελληνίδων Αθηνών και σπούδασε την ελληνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το συγκρότημα έχει δώσει αρκετές πετυχημένες παραστάσεις στην Κωνσταντινούπολη και σε ευρωπαϊκές πόλεις όπου έχει προσκληθεί, όπως το Βανκούβερ, ενώ εκπροσώπησε την Τουρκία στο 12ο Womex(The World Music Expo) που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στη Θεσσαλονίκη, στον εκθεσιακό χώρο της HELEXPO. 

 

Τα φημισμένα καφέ Αμάν της Πόλης των πόλεων…

 

 Η Κωνσταντινούπολη, η Πόλη των πόλεων, ήταν και παραμένει ένα σταυροδρόμι πολιτισμών, ένα κράμα μοναδικής συνύπαρξης λαών στην ιστορία της ανθρωπότητας και εξακολουθεί να εμπνέει μέχρι σήμερα τους κατοίκους της, που καταφέρνουν να συνυπάρχουν και να συνδέονται αρμονικά με την πλούσια πολιτισμική παρακαταθήκη του χθες. Το μουσικό σχήμα Café AmanIstanbul, σε συνεργασία με άλλους καταξιωμένους μουσικούς θα μας ταξιδέψουν και θα παρουσιάσουν την πλούσια μουσικοχορευτική παρακαταθήκη της Ανατολής, με επίκεντρο την Κωνσταντινούπολη. Τα Καφέ Αμάν αποτελούν παράδοση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και κομμάτι της απανταχού ρωμαίικης πραγματικότητας. Ήταν συνηθισμένα στις πόλεις-λιμάνια, όπως η Κωνσταντινούπολη, η Σμύρνη και η Θεσσαλονίκη, ενώ μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή έκαναν την εμφάνισή τους και στον Πειραιά και στην Αθήνα. Σε αυτούς τους χώρους, συναντιόντουσαν τραγουδιστές και οργανοπαίχτες από διαφορετικούς εθνολογικά πολιτισμούς και αντάλλασσαν τα ρεπερτόριά τους με τη μορφή του αυτοσχεδιασμού. Έτσι, στα Καφέ Αμάν, που πήραν το όνομά τους από τη διαπολιτισμικά οικεία λέξη «αμάν», οι μουσικοί που έπαιζαν ανατολίτικα όργανα ήρθαν σε επαφή με αυτούς που έπαιζαν ευρωπαϊκή μουσική. Τον 19ο αιώνα, η Κωνσταντινούπολη δεν ήταν απλώς ένα ιστορικό και οικονομικό κέντρο. Την χαρακτήριζε επίσης μια πλούσια, πολιτιστική ποικιλομορφία. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα φημισμένα Καφέ Αμάν στις συνοικίες των Ταταούλων, του Πέρα, του Φαναρίου και αλλού έφερναν σε επαφή το ρωμαίικο στοιχείο με ήχους από την Ανατολή και αποτελούσαν κέντρο ανάπτυξης της παράδοσης του πολίτικου τραγουδιού των Ελλήνων, δηλαδή της αστικής παράδοσης της ρωμαίικης κοινότητας της Κωνσταντινούπολης.

«Από την Πόλη έρχομαι…»

 

Το σταυροδρόμι Δύσης και Ανατολής. Με τη ματιά της ιστορικής συνέχειας και με πλοηγό το χορό και τη μουσική, η παράσταση «Από την Πόλη έρχομαι...» είναι μια μουσική κατάθεση ψυχής, που γεφυρώνει το χθες με το σήμερα και παρουσιάζει την πολυπολιτισμική διάσταση των ιστορικών συνοικιών: Πέρα, Ταταύλα, Φανάρι, Γαλατάς, Βόσπορος. Το μουσικό σχήμα Café Aman Istanbul είναι ένα μουσικό εργαστήρι με έδρα την Κωνσταντινούπολη και έχει σαν κύριο στόχο την έρευνα, μελέτη και παρουσίαση του ιστορικού πλούτου των μουσικών παραδόσεων της καθ’ημάς Ανατολής, με επίκεντρο στα ελληνικά και τούρκικα τραγούδια, γεφυρώνοντας το χθες με το σήμερα.


 

Πάνω από 200 εμφανίσεις

 


Το σχήμα ιδρύθηκε το 2009 από τον 
Στέλιο Μπερμπέρη και την Πελίν Σουέρ και έχει πραγματοποιήσει πάνω από 200 εμφανίσεις σε σημαντικά φεστιβάλ όπως το TraverséesTatihou Festival (Παρίσι), La Manche, Todo Mundo Festival, DomOmladin (Βελιγράδι), World Music Expo 2012 (Θεσσαλονίκη), Forde Traditional and World Music Festival (Νορβηγία), IstanbulExpress, De Centrale, Gent (Βρυξέλλες), 36o Istanbul Festivalκαι σε σημαντικούς συ- ναυλιακούς χώρους της Κωνσταντινούπολης όπως η αίθουσα Tim Maslak ShowCenter, Kuruçeşme Arena, Harbiye Açıkhava Theater καθώς και σε μεγάλα εγχώρια φεστιβάλ της Τουρκίας (Bodrum, İzmir, Aydın, Karaburun, Kırklareli, Alanya, Tekirdağ, Antalyaκ.ά.)

Πρώτη φορά θεατρικό στην Τουρκία εμπνευσμένο από διωγμούς Ελλήνων ‘64 – Sold out τα εισιτήρια

Άννα Ανδρέου

«Αυτό το έργο είναι τομή στο θέατρο στην Τουρκία», αναφώνησε μόλις με είδε η Ρασμή Τσόπελα, η Ελληνίδα ηθοποιός αμέσως μετά την παράσταση «Büyük Zarifi Apartmanı» (Διαμέρισαμ Γκραντ Ζαρίφη). Το έργο ανέβηκε πριν ενάμιση χρόνο από τον εκδοτικό οίκο Ιστός τον οποίο ίδρυσε μια ομάδα νέων Ρωμιών στην Πόλη. Μέχρι στιγμής έχουν παίξει 180 παραστάσεις, όλες στο 150 ετών ιστορικό Αρχοντικό Ζαρίφη με σκηνικό τα ίδια τα γραφεία του εκδοτικού Οίκου. Η παράσταση σημειώνει τεράστια επιτυχία, αλλά  το πιο εκπληκτικό είναι πως για πρώτη φορά ανεβαίνει στην Τουρκία ένα έργο εμπνευσμένο από τους διωγμούς των Ελλήνων της Πόλης το 1964. Οι Τούρκοι θεατρόφιλοι καλούνται να γνωρίσουν ένα κομμάτι της ιστορίας της Πόλης που δεν την διδάχτηκαν στα σχολεία και τελικά αγκαλιάζουν την παράσταση τόσο θερμά που τα εισιτήρια εξαντλούνται αμέσως μόλις ανακοινωθούν οι επόμενες παραστάσεις.

«Δεν περιμέναμε τέτοια επιτυχία»

 

«Αυτή τη στιγμή είναι η καλύτερη παράσταση στην Πόλη, τέτοια επιτυχία δεν την περιμέναμε ούτε κι εμείς», μου εξομολογείται η Ρασμή Τσόπελα. Θυμάται όταν πριν ενάμιση χρόνο είχε έρθει στην Πόλη για τέσσερις μόνο παραστάσεις στο Πλαίσιο του Φεστιβάλ Θεάτρου Κωνσταντινούπολης αλλά τελικά φαίνεται ότι οι παραστάσεις θα συνεχιστούν για πολύ ακόμη. Ίσως και για χρόνια.

Καθίσαμε στον καναπέ του σαλονιού όπου διαδραματίστηκε το μονόπρακτο «Έχω ένα όνειρο», στο οποίο πρωταγωνιστούσε. «Συγχαρητήρια, έχω πολλά χρόνια να παρακολουθήσω τέτοια παράσταση… είναι ένα έργο που θα πρέπει να το δουν όλοι», της είπα αυθόρμητα μόλις την αντίκρυσα. 

Η Ρασμή Τσόπελα αισθάνεται περήφανη για τη συμμετοχή της σε μια τέτοια παράσταση, κι ας είχε δώσει παραστάσεις με το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας τουλάχιστον σε 15 διαφορετικές χώρες του κόσμου. «Εδώ είναι πολύ διαφορετικά. Όταν μου πρότειναν τον ρόλο αισθάνθηκα μια απέραντη συγκίνηση γιατί ήρθε από τους Ρωμιούς της Πόλης και εγώ είμαι παιδί της διασποράς και ξέρω τί θα πει Έλληνας σε μια χώρα μακριά από την Ελλάδα. Γεννήθηκα στο Σουδάν, στην Αφρική. Κι εμείς οι Έλληνες της διασποράς έχουμε μια ιδιαίτερη ευαισθησία και θέλουμε να έχουμε πολιτιστική δράση στη χώρα που ζούμε».

«Για να μην ξαναγίνουν αυτά που έγιναν στο παρελθόν»

 

Στη συνέχεια αναζήτησα και την Άννα Μαρία Ασλάνογλου, εκ των ιδρυτών του Ιστού και παραγωγό της παράστασης. 

«Είναι η πρώτη μας θεατρική παραγωγή ως Σκηνή Ιστός και είναι συμβολική για μας. Το θέμα μας είναι η μνήμη ενός κτιρίου μέσα στην κοινότητα, στην οποία ανήκουμε κι εμείς. Δημιουργήσαμε τρεις ιστοριούλες που προσπαθούν να αποφύγουν την νοσταλγία. Προσπαθούν να κοιτάξουν στο παρελθόν χωρίς να νοσταλγούν και να μιλάνε από το σήμερα. Να καταλαβαίνουμε το σήμερα για να μην ξαναγίνουν αυτά που έγιναν στο παρελθόν», μου εξηγεί η Άννα Μαρία Ασλάνογλου.

Ο Ιστός ιδρύθηκε το 2011 ως εκδοτικός οίκος, με μεταφράσεις από ελληνικά σε τουρκικά. «Σκεφτόμασταν πάντα να μην μείνουμε ως εκδοτικός οίκος, αλλά να κάνουμε διάφορα στον πολιτιστικό τομέα. Το 2016 ιδρύσαμε το ‘Ιστός Φιλμ’ ο οποίος είχε ξεκινήσει τις παραγωγές. Το 2017 ξεκινήσαμε με τη χορωδία Ιστός οι οποία αποτελείται από άτομα που δεν μιλούν ελληνικά, αλλά τραγουδούν ελληνικά. Κάνουμε μαθήματα ελληνικών, κάνουμε μαθήματα χορών», μου λέει η Άννα Μαρία Ασλάνογλου.

Πως έφτασαν όμως σε αυτή την θεατρική παράσταση; «Μια μέρα ο Ιλίας Οζτζακίρ, ο σκηνοθέτης μας ο οποίος δημιούργησε αυτό το πρότζεκτ - η πρώτη ιδέα ήρθε από αυτό - ήρθε στο γραφείο μας και είπε ‘πρέπει να κάνουμε κάτι μαζί σε αυτό το διαμέρισμα’. Βασικά έτσι ξεκίνησε αυτό το πρότζεκτ. Σκεφτήκαμε ότι πρέπει να υπάρχει μια συμμετρία, να έχουμε και Έλληνα συγγραφέα και έναν ηθοποιό από την Ελλάδα. Βρήκαμε τον Ηλία Μαρούτση που αργότερα ανακαλύψαμε ότι ήταν παιδί απελαθέντων, ήταν Πολίτης. Τη πρώτη ιστορία την έχει γράψει ο Τζαν Ουτκού, την τρίτη ο Ηλίας Μαρούτσης και την μεσαία ιστορία η οποία έχει θέμα τη μνήμη του ’64 είναι μια κολεκτίβα. Έτσι ξεκινήσαμε», εξηγεί η Άννα Μαρία Ασλάνογλου. 

Δεν πρόκειται για ένα ερασιτεχνικό θέατρο. Στη παράσταση λαμβάνουν μέρος επαγγελματίες ηθοποιοί. Εκτός από την Ελληνίδα ηθοποιό Ρασμή Τσόπελα, λαμβάνουν μέρος οι Τούρκοι ηθοποιοί Εκίν Σισμάν, Γκαφούρ Ουζουνέρ, Πινάρ Φιντάν, Ουμούτ Τσινάρ, Αλί Μπαράν Οζτζάν, Ογκουλκάν Αρμάν Ουσλού και Γιουσούφ Ταν Ντεμιρέλ, αλλά κι ο Έλληνας μουσικός Ανδρέας Σαραντίδης.

«Θέλουμε να συνεχιστεί η παράσταση για χρόνια»

 

Η σεζόν έκλεισε με 180 παραστάσεις, πολλές για ένα θίασο θεάτρου. Και κάθε παράσταση μπορούν να την παρακολουθήσουν μόνο 22 θεατές γιατί μόνο 22 καρέκλες μπορούν να τοποθετηθούν στο διαμέρισμα, κάτι που σημαίνει πως όση επιτυχία και να έχει η παράσταση τα έσοδα είναι περιορισμένα και τα οικονομικά δύσκολα. «Το συζητήσαμε μήπως μπορούμε να μετακομίσουμε κάπου αλλού αλλά αποφασίσαμε να μείνουμε εδώ, γιατί δεν είναι μόνο η παράσταση η ψυχή αυτού του έργου. Είναι το μικρό δρομάκι που έρχεται στο κτίριο, είναι οι σκάλες, είναι το διαμέρισμα. Πιστεύουμε ότι θα είναι πολύ δύσκολο να γίνει σε άλλη σκηνή, γι αυτό και θα συνεχίσουμε εδώ», λέει κατηγορηματικά η Άννα Μαρία Ασλάνογλου.

«Για πόσο νομίζεις ότι θα συνεχιστεί αυτή η παράσταση;», τη ρώτησα. «Το όνειρό μας είναι να συνεχιστεί για χρόνια. Βασικά, το θέμα μας είναι οικονομικό. Να ζήσουμε και να επιβιώσουμε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο που δεν αφήνει ανεξάρτητες παραγωγές να συνεχίσουν τη ζωή τους. Γι αυτό και ψάχνουμε χορηγούς και βοήθεια. Αν μπορούσαμε να λύσουμε το οικονομικό μας πρόβλημα θα θέλαμε πολύ να συνεχίσει η παράσταση για χρόνια σε αυτό το διαμέρισμα», μου λέει η Άννα Μαρία Ασλάνογλου.

«Έρχονται ακόμη και από Σμύρνη για να δουν την παράσταση»

 

Ποιοι όμως έρχονται να παρακολουθήσουν την παράσταση; «Έρχονται από διαφορετικά κομμάτια της τουρκικής κοινωνίας. Έρχονται ακόμη και από έξω από την Πόλη. Από Προύσα, από Αδριανούπολη, από Σηλυβρία, από διάφορες άλλες πόλεις, ακόμη και από Σμύρνη. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον.  Ξέρουν ότι η παράσταση έχει να κάνει με την ιστορία ενός κτιρίου και ταυτίζονται με τις ιστορίες που οι ίδιοι έχουν ζήσει. Κι αυτό είναι από τα πιο σημαντικά που καταφέρνει αυτή η παράσταση», μου λέει η Άννα Μαρία Ασλάνογλου.

Μου εξηγεί ωστόσο ότι «το ‘64 ακόμη είναι πάρα πολύ άγνωστο και γι αυτό ήταν σημαντικό για μας να μην γίνει μια διδακτική παράσταση αλλά ταυτόχρονα οι άνθρωποι να μάθουν ότι υπήρξε κάτι τέτοιο στην ιστορία».

«Έχω ένα όνειρο» με την Ρασμή Τσόπελα

 

Το έργο αποτελείται από τρία μονόπρακτα τα οποία διαδραματίζονται και τα τρία στο ίδιο κτίριο, το Αρχοντικό Ζαρίφη, και είναι εμπνευσμένα από τους διωγμούς των Ρωμιών από την Κωνσταντινούπολη το 1964, χωρίς να ακουστεί ούτε μια φορά η λέξη ‘διωγμός’. Η παράσταση είναι στα τουρκικά, εκτός από το πρώτο μονόπρακτο στο οποίο η Ρασμή Τσόπελα παίζει στα αγγλικά και στα ελληνικά.  Η Ρασμή Τσόπελα εντυπωσιάζει με την ερμηνεία της στο πρώτο μονόπρακτο με τίτλο «Έχω ένα όνειρο». Υποδύεται την τουρίστρια που μπαίνει στο Μέγαρο Ζαρίφη χωρίς να γνωρίζει τίποτα για το κτίριο, ωστόσο αισθάνεται τον ήχο, τον πόνο, τις σκιές των ανθρώπων που πέρασαν από εκεί, μέσα από την ιστορία. Στην είσοδο συναντάει μια νεαρή Τουρκάλα καθαρίστρια την οποία υποδύεται η ηθοποιός Εκίν Σισμάν. Η καθαρίστρια  μιλάει μόνο τουρκικά και προσπαθεί να επικοινωνήσει με την Ελληνίδα τουρίστρια. Η Τουρκάλα με την Ελληνίδα καταφέρνουν και να επικοινωνήσουν αλλά και να αφουγκραστεί η μια την ψυχή της άλλης, στέλνοντας ταυτόχρονα και μήνυμα συμφιλίωσης. Οι διάλογοι είναι έξυπνοι, οι ερμηνείες εκπληκτικές. Αλλά και η τεχνολογία χρησιμοποιείται με ιδιοφυή τρόπο ώστε να μην χρειαστούν καν υπότιτλοι για να καταλάβει είτε ο Τούρκος είτε ο Έλληνας θεατής τους διαλόγους. Γιατί το έργο, αν και απευθύνεται σε Τούρκους θεατές μπορεί να το παρακολουθήσει άνετα και ένας Έλληνας που δεν γνωρίζει καθόλου τουρκικά. 

 

Η Ρωμιά ρεμπέτισσα…

 

Το δεύτερο μονόπρακτο με μια γριά Ρωμιά ρεμπέτισσα στο Αρχοντικό Ζαρίφη, που κατάφερε να μείνει  στην Πόλη γιατί δεν ήθελε να αφήσει πίσω της το σπίτι της και τους τάφους των προγόνων της, είναι ένα σκηνοθετικό αριστούργημα. Ο σκηνοθέτης αποκαλύπτει το ταλέντο του εκπλήσσοντας τους θεατρόφιλους με μια νέα τεχνική που εφηύρε ο ίδιος για να κάνει ‘φλας μπακ’ στην περίοδο που κάποτε η ρεμπέτισσα μεγαλουργούσε στην Πόλη μαζί με την κομπανία της. Η εικόνα είναι μαγευτική. Ο θεατής δεν μπορεί να ξεχωρίσει τί είναι πραγματικό και τί δεν είναι πάνω στην σκηνή. Είναι μια εικόνα που δεν θέλεις να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της! Σαν ένα παραμύθι ζωντανό στη σκηνή!

Ακόμη και τα σανίδια έχουν ιστορία…

 

Και ξαφνικά η σκηνή του δεύτερου μονόπρακτου κλείνει. Τα φώτα κλείνουν. Κι εκεί που επικρατεί σιωπή χτυπάει στην τρίτη αίθουσα, στα δεξιά των θεατών το τηλέφωνο από μια παλιά συσκευή. Ο ηλικιωμένος άντρας που από την αρχή της παράστασης καθόταν σε μια πολυθρόνα με την πλάτη γυρισμένη ξαφνικά πετάγεται και απαντάει το τηλέφωνο. Κι αρχίζει το τρίτο μονόπρακτο στο Αρχοντικό Ζαρίφη, στο οποίο ένας ηλικιωμένος πατέρας Ρωμιός, ο Λέανδρος, παλεύει με την διαφορετικότητα του γιου του. Άλλες δυο συγκλονιστικές ερμηνείες για ένα ιδιοφυές μονόπρακτο έργο που το παρελθόν έρχεται να συναντήσει το παρόν. Ακόμη και τα σανίδια έχουν ιστορία και ο συγγραφέας του έργου κάνει αυτά τα σανίδια να μιλήσουν στον θεατή. 

Η Σοφία προτείνει: Φεστιβάλ τουλίπας στην Πόλη

Σοφία Μαρμαγκιώλη

 

Αν βρεθείτε στην Πόλη  έως 29 Απριλίου μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε τα διάφορα πάρκα καθόσον είναι ο Μήνας της Τουλίπας στην Πόλη και είναι η τέλεια ευκαιρία να εξερευνίσετε τα πιο όμορφα πάρκα της, τα οποία μεταμορφώνονται σε μια θάλασσα από πολύχρωμες τουλίπες κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ. Το πρώτο πράγμα που παρατηρεί κανείς κάποιοςμπαίνοντας στην Κωνσταντινούπολη, είναι οι τέλειες τουλίπες όλων των χρωμάτων, οι οποίες στολίζουν τον αυτοκινητόδρομο και τις κύριες λεοφώρους της πόλης, τα πάρκα, τις οδούς και τους κυκλικούς κόμβους. Εάν μια επίσκεψη σε μια τέτοια στιγμή αποτελεί για τους επισκέπτες μια ευχάριστη έκπληξη, τότε σκεφτείτε το καθημερινό αίσθημα των κατοίκων της πόλης και αυτών που ταξιδεύουν συχνά εκεί και απολαμβάνουν τη θέα αυτή. 

 

Από τις 7 Απριλίου έως τις 29 Απριλίου

 

Ξεκινώντας από το 2005, την περίοδος από τις 7 ως τις 29 Απριλίου, στην Κωνσταντινούπολη λαμβάνει μέρος το παραδοσιακό πλέον Διεθνές Φεστιβάλ Τουλίπας, το οποίο στέλνει το μύνημα ότι οι ομορφότερες τουλίπες ευδοκιμούν στην Τουρκία, αντίθετα από τη γενική γνώμη ότι η χώρα της τουλίπας είναι η Ολλανδία. Το φεστιβάλ παρουσιάζει τις τουλίπες στο μεγαλείο του, με πάνω από 20 εκατομμύρια τουλίπες σε πλήρη άνθιση πάρκα της Κωνσταντινούπολης, κήπους και δημόσιους χώρους. Το φεστιβάλ οργανώνεται από το δήμο Κωνσταντινούπολης (Istanbul Metropolitan), ο οποίος εγκάρδια υποστηρίζει την εκδήλωση αυτή που δίνει ιδιαίτερη γοητεία στην ήδη συναρπαστική πόλη που απλώνεται σε δύο ηπείρους. Από πολλούς έχει επισημανθεί ότι το φεστιβάλ της τουλίπας προκάλεσε ριζική επανάσταση στην εμφάνιση της Κωνσταντινούπολης και θετικά άλλαξε σε πολύ μεγάλο βαθμό, όλο το τοπίο. Όχι μόνο προσελκύει περισσότερους επισκέπτες, αλλά και δίνει κίνητρα στους καλλιεργητές της τουλίπας όλης της ευρύτερης περιοχής της πόλης, όπως και μακρυνότερων χωριών, οι οποίοι συμμετέχουν κάθε χρόνο στον κηπευτικό καλλωπισμό. 

 

Εμιργκάν και Γκιούλχανε

 

Εμείς προτείνουμε οπωσδήποτε μια επίσκεψη στο πάρκο Εmıgran με την εκπληκτική θέα στο Βόσπορο και πάνω από 120 διαορετικούς τύπους τουλίπες. Άλλη μια πρόταση μας το πάρκο Γκιούλχανε (Gülhane), που βρίσκεται στην καρδιά της Πόλης, το οποίο είναι ένας άλλο δημοφιλής προορισμός με πολύ όμορφους κήπους και ιστορικά ορόσημα.Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ πραγματοποιούνται πολλές δραστηριότητες και εκδηλώεσις σε όλη την Πόλη. Η τελετή έναρξης του φεστιβάλ λαμβάνει χώρα στο πάρκο Εμιργκάν (Emigran Park), με ένα εκπληκτικό χαλί τουλίπας που αποτελείται από περισσότερες από 545,000 τουλίπες. Το Φεστιβάλ περιλαμβάνει επίσης εκθέσεις φωτογραφίας και ζωγραφικής, μουσικές συναυλίες καθώς και παραδοσιακές Τουρκικές Εκθέσεις χειροτεχνίας.

 

Σειρά έχει ο κύριος τρούλος στην αποκατάσταση της Αγίας Σοφίας

Στην αποκατάσταση και ενίσχυση της Αγίας Σοφίας σειρά έχει πλέον ο κύριος τρούλος, ανακοίνωσε ο Τούρκος Υπουργός Πολιτισμού Μεχμέτ Νουρί Ερσόι, ενώ ανέφερε ότι οι επικαλύψεις μολύβδου θα αφαιρεθούν και θα αντικατασταθούν. Ανακοίνωσε ότι ο τρούλος έκλεισε προσωρινά για να μην επηρεαστεί από τις καιρικές συνθήκες και για να προστατευτούν τα ψηφιδωτά, ωστόσο η μουσουλμανική προσευχή θα συνεχιστεί στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας.

Σε δήλωσή του στον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Τούρκος Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού ανακοίνωσε ότι οι εργασίες αποκατάστασης και ενίσχυσης στην Αγία Σοφία θα ξεκινήσουν από τον κύριο τρούλο. Μεχμέτ Νουρί ανέφερε: «Προστατεύουμε την ιστορία και μεταφέρουμε την Αγία Σοφία στο μέλλον. Συνεχίζουμε τις εργασίες αποκατάστασης και ενίσχυσης χωρίς να διακόπτουμε την προσευχή στο Μεγάλο Τζαμί της Αγίας Σοφίας ηλικίας 1486 ετών. Ολοκληρώσαμε ένα μέρος των εργασιών και συνεχίζουμε τις εργασίες ενίσχυσης. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο κύριος τρούλος υφίσταται επίσης τη μεγαλύτερη και πιο ολοκληρωμένη διαδικασία αποκατάστασης στην ιστορία του. Ο τρούλος θα γίνει πιο ανθεκτικός στους σεισμούς και η αρχική κατάσταση της κατασκευής θα διατηρηθεί σχολαστικά».

Ο Τούρκος Υπουργός Ερσόι, ο οποίος σημείωσε ότι οι εργασίες θα γίνουν από την εξωτερική επιφάνεια για να μην καταστραφούν τα ψηφιδωτά στην εσωτερική επιφάνεια του θόλου, ανέφερε: «Θα αφαιρεθούν και θα επισκευαστούν ή θα ανανεωθούν οι μολύβδινες επικαλύψεις. Για να μην επηρεαστεί από τις καιρικέςσυνθήκες και για την προστασία των ψηφιδωτών, ο τρούλος θα καλυφθεί προσωρινά με χαλύβδινη κατασκευή και ειδικό μουσαμά. Για να συνεχιστούν ταυτόχρονα η προσευχή και οι αναστηλωτικές εργασίες, θα τοποθετηθεί χαλύβδινη πλατφόρμα σε 4 βασικούς κίονες ύψους 43,5 μέτρων».  Ανέφερε ότι «η προσευχή θα συνεχιστεί, η ιστορία θα διατηρηθεί».

 

Σενάρια για πιθανούς σεισμούς

 

Στη δήλωση του Υπουργείου σχετικά με τις εργασίες αποκατάστασης που έγιναν μετά το άνοιγμα της Αγίας Σοφίας αναφέρεται: «Σε αυτή τη διαδικασία, όλες οι κατασκευές του συγκροτήματος τεκμηριώθηκαν τρισδιάστατα και μεταφέρθηκαν σε ψηφιακό περιβάλλον και δημιουργήθηκε το ψηφιακό δίδυμο της Αγίας Σοφίας. Οι αντιδράσεις της Αγίας Σοφίας αναλύθηκαν σύμφωνα με τα σενάρια για πιθανούς σεισμούς και καθορίστηκαν οι προφυλάξεις που έπρεπε να ληφθούν κατά των πιθανών κινδύνων. Ο όροφος της γκαλερί, που ήταν προηγουμένως κλειστός, άνοιξε επίσης για τους επισκέπτες μετά από εργασίες συντήρησης και καθαρισμού».

 

Θα εγκατασταθεί γερανός

 

Τονίστηκε ότι ως αποτέλεσμα της ανάλυσης των συστημάτων της κατασκευής, προσδιορίστηκε η ανάγκη ενίσχυσης στον κύριο θόλο και στους ημιθόλους. Η δήλωση αναφέρει: «Για να πραγματοποιηθούν όλες αυτές οι εργασίες με ασφάλεια και ταχύτητα επιτόπου, σχεδιάστηκε να τοποθετηθεί στην ανατολική πλευρά ένας γερανός ύψους 41 μέτρων και μήκους 60 μέτρων. Αυτός ο γερανός σχεδιάστηκε να βρίσκεται σε κατάλληλη απόσταση από την κατασκευή. Το εγκατεστημένο χαλύβδινο κάλυμμα, η πλατφόρμα και ο γερανός θα αποσυναρμολογηθούν με τον ίδιο τρόπο που εγκαταστάθηκαν αφού ολοκληρωθούν οι εργασίες».

Κοινοποίηση μέσω:
Τελευταίες Ειδήσεις

Με την εγγραφή ή τη χρήση αυτού του ιστότοπου αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης και την Πολιτική Aπορρήτου της σελίδας

Μοιραστείτε μαζί μας τις δικές σας ειδήσεις:
info@edotourkia.gr

Powered by WebMedia | Developed by Monoware Web