Ισχυρή στήριξη στην πολιτική της Άγκυρας στον πόλεμο Ιράν καταγράφει νέα δημοσκόπηση, με τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών να δίνει «ψήφο εμπιστοσύνης» στη στάση της χώρας και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Σύμφωνα με την έρευνα της εταιρείας ερευνών A&G, το 86,3% δηλώνει ότι θεωρεί σωστή τη στρατηγική της Τουρκίας, με τα ποσοστά να «εκτοξεύονται» στο 90,7% στις ηλικίες άνω των 46 ετών, ενώ ακόμη και στους νέους φτάνουν το 82,9%.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο; Η στήριξη δεν περιορίζεται στους ψηφοφόρους της κυβέρνησης. Αν και το 98% των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος AKP και το 94,1% του συγκυβερνώντος κόμματος MHP δηλώνουν θετικοί, υψηλά ποσοστά καταγράφονται και στην αντιπολίτευση, με 63,8% των ψηφοφόρων του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης CHP να εγκρίνουν τη στάση της Άγκυρας.

Την ίδια ώρα, η έρευνα αποτυπώνει έντονη καχυποψία απέναντι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Το 67,3% θεωρεί ότι οι ΗΠΑ στοχεύουν στα πετρέλαια του Ιράν, ενώ μόλις το 6,3% πιστεύει ότι επιδιώκουν «δημοκρατία». Παράλληλα, σχεδόν 8 στους 10 εκτιμούν ότι το Ισραήλ δεν θέλει ισχυρό μουσουλμανικό κράτος στην περιοχή.

Στο ερώτημα για τη στάση των μουσουλμανικών χωρών, το 93,7% δηλώνει ότι θεωρεί λάθος τη στήριξη προς ΗΠΑ και Ισραήλ, ενώ το 83,4% εμφανίζεται ικανοποιημένο από τις επιδόσεις της Τουρκίας στην αμυντική βιομηχανία.

Ο επικεφαλής της A&G, Αδίλ Γκιουρ, σχολιάζει ότι η κοινωνία «στέκεται στο πλευρό των αδυνάτων», υποστηρίζοντας ότι ακόμη και δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι της κυβέρνησης φαίνεται να συσπειρώνονται εκ νέου γύρω από την πολιτική της.

Σε πλήρη αναδιάταξη μπαίνει η γεωπολιτική σκακιέρα λόγω του πολέμου στο Ιράν, με την Τουρκία να αλλάζει στρατηγική και να πλησιάζει ξανά το ΝΑΤΟ, χωρίς όμως να κόβει τις γέφυρες με Ιράν και Ρωσία.

Σύμφωνα με ανάλυση της εφημερίδας Εβρενσέλ, η Άγκυρα κάνει ξεκάθαρα βήματα προσέγγισης με τη Συμμαχία, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τη δημιουργία νέας πολυεθνικής δύναμης στο έδαφός της και τα σχέδια για εγκατάσταση στρατιωτικής δομής στο Μπέικοζ της Κωνσταντινούπολης, με αποστολές στη Μαύρη Θάλασσα.

Ωστόσο, το «άνοιγμα» προς το ΝΑΤΟ δεν σημαίνει ρήξη με την Τεχεράνη. Η Τουρκία επιχειρεί να κρατήσει ισορροπίες, παίζοντας ρόλο «γέφυρας» ανάμεσα στο Ιράν και τη Δύση. Την ίδια στιγμή όμως, οι κινήσεις στη Μαύρη Θάλασσα ενδέχεται να προκαλέσουν αντιδράσεις από τη Ρωσία, καθώς θεωρούνται πιθανή απειλή.

Η Άγκυρα φαίνεται να ακολουθεί διπλή στρατηγική: προσπαθεί να μειώσει την ένταση με το Ιράν, ενώ παράλληλα αυξάνει την πίεση προς τη Μόσχα για συμφωνία με την Ουκρανία. Ένα ισορροπημένο αλλά επικίνδυνο παιχνίδι, που δείχνει τα πρώτα σημάδια μιας νέας γεωπολιτικής εποχής.

Πίσω από τις κινήσεις αυτές κρύβεται και η «μάχη των διαδρόμων»: η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει τη θέση της σε ενεργειακές και εμπορικές διαδρομές που διαμορφώνονται στην περιοχή.

Την ίδια ώρα, οι ανησυχίες μεγαλώνουν. Η άνοδος των τιμών ενέργειας και πρώτων υλών απειλεί με οικονομική ασφυξία, ενώ δεν αποκλείονται λουκέτα σε εργοστάσια, αύξηση της ανεργίας και κοινωνικές εκρήξεις.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η ξηρασία και τα κύματα μετανάστευσης που ενδέχεται να προκύψουν, προσθέτουν ένα ακόμη εκρηκτικό στοιχείο στην ήδη εύθραυστη κατάσταση.

Καμπανάκι κινδύνου για το μέλλον χτυπά ο Ταγίπ Ερντογάν, προειδοποιώντας ότι οι πόλεμοι της επόμενης εποχής δεν θα έχουν ως αιτία το πετρέλαιο, αλλά το νερό.

Μιλώντας σε μαζική τελετή εγκαινίων έργων ύδρευσης, ο Τούρκος Πρόεδρος εμφανίστηκε ιδιαίτερα ανήσυχος για την πορεία των υδάτινων πόρων, τονίζοντας ότι ήδη στην περιοχή καταγράφονται τα πρώτα σημάδια εντάσεων που συνδέονται με το νερό.

Όπως είπε, η Τουρκία ανήκει στις χώρες που αντιμετωπίζουν υδατικό στρες και κάλεσε τους πολίτες να περιορίσουν τη σπατάλη και να χρησιμοποιούν το νερό με μεγαλύτερη προσοχή.

Το θέμα κυριαρχεί και στον τουρκικό Τύπο, με έντονους τίτλους. Η Χουριέτ γράφει «Στο μέλλον η μάχη θα είναι για το νερό», η Σαμπάχ «Οι πόλεμοι δεν θα γίνονται για το πετρέλαιο αλλά για το νερό», η Γενί Σαφάκ «Ο πιο στρατηγικός πόρος είναι το νερό» και η Ακσάμ «Ο αγώνας για το νερό αρχίζει».

Σε κατάσταση συναγερμού βρίσκεται η Άγκυρα, καθώς 14 τουρκικά πλοία παραμένουν εγκλωβισμένα στα Στενά του Ορμούζ, στη σκιά της κρίσης στην περιοχή.

Ο Τούρκος Υπουργός Μεταφορών, Αμντουλκαντίρ Ουράλογλου αποκάλυψε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες για την απομάκρυνσή τους, σε συντονισμό με το υπουργείο Εξωτερικών.

«Μάχη» για να φύγουν τα πλοία

Όπως είπε, από τα 14 πλοία τα 3 δεν επιθυμούν να αποχωρήσουν, ενώ τα υπόλοιπα προσπαθούν να απεγκλωβιστούν

Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει καταστεί δυνατή η έξοδός τους από την περιοχή.

Παρά την ένταση, ο Τούρκος υπουργός εμφανίστηκε καθησυχαστικός, τονίζοντας ότι υπάρχει συνεχής επικοινωνία με τα πληρώματα και δεν καταγράφεται ανθρωπιστικό πρόβλημα

Η Άγκυρα εμφανίζεται να ενισχύει τον ρόλο της στα νέα αμυντικά σχέδια του ΝΑΤΟ, απορρίπτοντας παράλληλα τα σενάρια περί παραβίασης της Σύμβαση του Μοντρέ και «ανοίγματος» της Μαύρης Θάλασσας.

Σύμφωνα με ανάλυση της Χουριέτ, δεν πρόκειται για δημιουργία νέων νατοϊκών στρατηγείων, αλλά για ενσωμάτωση της Τουρκίας στον νέο επιχειρησιακό σχεδιασμό της Συμμαχίας, που διαμορφώθηκε μετά το 2020.

Νέα δομή απειλών και στρατηγικής

Το ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα μετά τη σύνοδο στο Βίλνιους το 2023, επανακαθόρισε το δόγμα του, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στη στρατιωτική απειλή της Ρωσίας, αλλά και σε υβριδικές μορφές πολέμου, κυβερνοεπιθέσεις, ενεργειακές πιέσεις και αστάθεια στη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Η νέα στρατηγική βασίζεται στην προληπτική ανάπτυξη δυνάμεων και στη δημιουργία έτοιμων δομών διοίκησης πριν από την εκδήλωση κρίσης.

Δύο ‘κλειδιά’ στα χέρια της Άγκυρας

Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία φαίνεται να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο μέσω δύο βασικών σχημάτων:

-             MNC-TÜR: Πολυεθνικό στρατηγείο χερσαίων δυνάμεων, το οποίο βρίσκεται υπό διαμόρφωση με τουρκική πρωτοβουλία. Σε περίπτωση κρίσης, η Τουρκία θα μπορούσε να αναλάβει τον συντονισμό των νατοϊκών χερσαίων δυνάμεων στην περιοχή.

-             CTF-Black (Black Sea Task Force): Δομή ναυτικών επιχειρήσεων στη Μαύρη Θάλασσα, με την Τουρκία να διατηρεί την ηγεσία και τη φιλοξενία έως το 2028. Μετέπειτα, ενδέχεται να εμπλακούν Ρουμανία και Βουλγαρία.

«Καμία παραβίαση του Μοντρέ»

Κεντρικό ζήτημα παραμένει η Σύμβαση του Μοντρέ, με πηγές ασφαλείας να υπογραμμίζουν ότι η Τουρκία δεν προτίθεται να την παρακάμψει.

Οι βασικές «κόκκινες γραμμές» της Άγκυρας φέρεται να είναι:

-Η διατήρηση του ελέγχου της Μαύρης Θάλασσας από τα παράκτια κράτη

-Η πλήρης συμμόρφωση με το καθεστώς του Μοντρέ

-Ο περιορισμός της παρουσίας μη παράκτιων δυνάμεων

Ισορροπία μεταξύ ΝΑΤΟ και περιφερειακού ελέγχου

Το νέο πλαίσιο αποτυπώνει μια διπλή στρατηγική: η Τουρκία ενισχύει τη θέση της εντός του ΝΑΤΟ, διεκδικώντας ρόλο διοίκησης, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει να διατηρήσει τον έλεγχο στη Μαύρη Θάλασσα και να αποτρέψει την πλήρη νατοϊκή «διείσδυση» στην περιοχή.

Γεωπολιτικό μήνυμα

Η κίνηση της Άγκυρας ερμηνεύεται ως προσπάθεια να παραμείνει στον πυρήνα της Συμμαχίας, επηρεάζοντας ταυτόχρονα τις αποφάσεις της και διατηρώντας περιφερειακή αυτονομία.

Όπως σημειώνεται, δεν πρόκειται απλώς για στρατιωτικές δομές, αλλά για σαφή ένδειξη της γεωπολιτικής στρατηγικής της Τουρκίας σε μια περίοδο αυξημένων εντάσεων.