Ένα κλίμα όπου το ερώτημα «αν» οι ΗΠΑ θα πλήξουν το Ιράν έχει μετατραπεί σε «πότε», με τον Φεβρουάριο να προβάλλει ως κρίσιμος μήνας, περιγράφει στο σημερινό άρθρο του στη Χουριέτ, ο γνωστός αρθρογράφος Αμπντουλκαντίρ Σελβί ο οποίος συχνά επικαλείται πηγές από την τουρκική κυβέρνηση.
Ο Σελβί σημειώνει ότι το Ισραήλ συνεχίζει να πιέζει έντονα την Ουάσιγκτον για στρατιωτική δράση, με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να εμφανίζεται υπέρ μιας άμεσης και διαρκούς επίθεσης. Αντίθετα, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ φέρεται, κατά τον αρθρογράφο, να ακολουθεί διπλή γραμμή: από τη μία να αφήνει ανοιχτό το παράθυρο της διπλωματίας και από την άλλη να περιμένει να «ωριμάσουν» οι συνθήκες.
Το πεντάλογο των απαιτήσεων
Σύμφωνα με τον Σελβί, η Ουάσιγκτον έχει διαβιβάσει στην Τεχεράνη πακέτο πέντε απαιτήσεων:
– δήλωση τερματισμού του πυρηνικού προγράμματος,
– μεταφορά τυχόν εμπλουτισμένου ουρανίου σε τρίτη χώρα,
– μείωση του βαλλιστικού οπλοστασίου και περιορισμό της εμβέλειας,
– ηπιότερη ρητορική έναντι του Ισραήλ,
– διακοπή εκτελέσεων και παύση σκληρών μέτρων κατά της αντιπολίτευσης.
Το μήνυμα Φιντάν
Κομβική αναφορά στο άρθρο αποτελεί η παρέμβαση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος , όπως γράφει ο Σελβί, μεσολάβησε για να ανοίξουν δίαυλοι επικοινωνίας. Ο Φιντάν προειδοποίησε τις ΗΠΑ «να μην μετατρέψουν το Ιράν σε δεύτερη Βενεζουέλα», τονίζοντας ότι η Τεχεράνη είναι έτοιμη για διαπραγμάτευση, αρκεί να υπάρξει «έντιμη έξοδος». Διαφορετικά, σημείωσε, το Ιράν μπορεί να προετοιμαστεί για το χειρότερο σενάριο.
«Μοντέλο Βενεζουέλας» ή γενικευμένη κρίση
Ο Σελβί αναφέρεται σε σενάρια εσωτερικής πολιτικής μετάβασης στο Ιράν, χωρίς ανοιχτή αλλαγή καθεστώτος, τα οποία συγκρίνονται με τη Βενεζουέλα. Παράλληλα, καταγράφει εκτιμήσεις ότι μια ταυτόχρονη αμερικανική επίθεση και προσπάθεια λαϊκής εξέγερσης θα μπορούσε να έχει αντίθετο αποτέλεσμα, συσπειρώνοντας την ιρανική κοινωνία γύρω από το καθεστώς.
Ο ρόλος της Τουρκίας
Κατά τον αρθρογράφο της Χουριέτ, η Τουρκία θεωρείται ο πιο σταθερός γείτονας του Ιράν και η σταθερότητα της Τεχεράνης συνδέεται άμεσα με τη σταθερότητα της περιοχής. Ο Σελβί εκτιμά ότι πολιτική λύση παραμένει εφικτή και ότι ρόλο-κλειδί μπορούν να διαδραματίσουν ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν και η Σαουδική Αραβία.
Ο Σελβί υπενθυμίζει ότι στις αρχές Ιανουαρίου είχε συζητηθεί σοβαρά αμερικανικό πλήγμα, το οποίο τελικά ανεστάλη μετά από παρεμβάσεις «αξιόπιστων φίλων», με τον Τραμπ να δηλώνει ότι έτσι αποτράπηκαν εκατοντάδες εκτελέσεις. Ποιοι ήταν αυτοί οι μεσολαβητές παραμένει, όπως γράφει, ανοιχτό ερώτημα, ενώ ο Φεβρουάριος προσεγγίζει με αυξημένη ένταση.
