Σάλο προκάλεσε δήλωση της βουλευτού του κυβερνώντος τουρκικού κόμματος AKP Οζλέμ Ζενγκίν, η οποία απευθυνόμενη σε βουλευτές του CHP φέρεται να είπε:«Εμείς παίρνουμε ψήφους από τους φτωχούς. Εσείς από τους πλούσιους».
Η αρθρογράφος της Yeniçağ, Φατμά Τσελίκ, χαρακτηρίζει τη φράση αυτή ως ωμή παραδοχή ενός πολιτικού συστήματος που κυριαρχεί στην Τουρκία εδώ και 25 χρόνια: της θεσμοποίησης της φτώχειας ως εκλογικού μηχανισμού.
Σύμφωνα με την Τσελίκ, η δήλωση αποκαλύπτει μια βαθιά αντίφαση: αν ένα κόμμα αντλεί δύναμη από τη φτώχεια, θέλει πραγματικά να τη μειώσει ή να τη διαχειρίζεται;
Η απάντηση, όπως υποστηρίζει, βρίσκεται στην οικονομική πολιτική των τελευταίων ετών:
-εκτόξευση του πληθωρισμού
-κατάρρευση πραγματικών εισοδημάτων
-εξαΰλωση της μεσαίας τάξης
Όσο αυξάνεται η φτώχεια, αυξάνεται και η εξάρτηση από το κράτος.
Όσο αυξάνεται η εξάρτηση, τόσο πιο κρίσιμα γίνονται τα κοινωνικά επιδόματα.
Και όσο τα επιδόματα γίνονται όρος επιβίωσης, τόσο παράγεται πολιτική πίστη.
Η αρθρογράφος υπενθυμίζει έναν βασικό κανόνα της πολιτικής επιστήμης: οι οικονομικά ανεξάρτητοι πολίτες αμφισβητούν την εξουσία, ενώ όσοι παλεύουν για την καθημερινή επιβίωση προτιμούν τη «σταθερότητα» – ακόμη κι αν είναι φτωχή.
Παράλληλα, σημειώνει ότι ενώ το AKP αυτοπαρουσιάζεται ως «κόμμα των φτωχών»,
η παραδοσιακή επιχειρηματική τάξη αντικαταστάθηκε από μια νέα, φιλο-AKP ελίτ, που γιγαντώθηκε μέσω δημόσιων διαγωνισμών, κρατικών κινήτρων και φορολογικών αμνηστιών
Κι όμως, καταλήγει η Τσελίκ, οι «φτωχοί ψηφοφόροι» θα συνεχίσουν να στηρίζουν το AKP.
Ο φόβος ότι θα χαθούν τα επιδόματα αν αλλάξει η εξουσία είναι ισχυρότερος από την αναζήτηση των αιτίων της φτώχειας.
Με προεκλογικές αυξήσεις μισθών και αμνηστίες, το σύστημα ανακυκλώνεται.
