Σενάρια για τον ρόλο των κουρδικών οργανώσεων στις εξελίξεις στο Ιράν παρουσιάζει ο αρθρογράφος Αχμέτ Τακάν της εφημερίδας Γενίτσαγ, υποστηρίζοντας ότι οι εξελίξεις στην κουρδική πολιτική σκηνή μπορεί να επηρεάσουν ακόμη και τα σχέδια στρατιωτικής πίεσης προς την Τεχεράνη.

Σύμφωνα με τον σχολιαστή, το βασικό εμπόδιο σε ένα πιθανό σχέδιο χερσαίας επιχείρησης των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν είναι η ένταση και οι διαφωνίες μεταξύ της πλευράς των Μπαρζανί και των οργανώσεων PKK και PJAK.

Ο Τακάν αναφέρεται σε άρθρο του κουρδικού μέσου Ντάρκα Μαζί, το οποίο συνδέεται με το περιβάλλον των Μπαρζανί και δημοσίευσε κείμενο με τίτλο:

«Ποια μαθήματα πρέπει να πάρουν οι δυνάμεις του Ροζχελάτ από τη Ροζάβα;»

Στο άρθρο ασκείται έντονη κριτική στο μοντέλο που ακολουθήθηκε στη Ροζάβα της Συρίας, υποστηρίζοντας ότι οι Κούρδοι ακολούθησαν την ιδεολογική γραμμή του Αμπντουλάχ Οτσαλάν και του PKK αντί να κινηθούν με βάση τα δικά τους συμφέροντα.

Όπως αναφέρεται, περίπου 15.000 Κούρδοι νέοι σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις για περιοχές και στόχους που δεν ήταν κουρδικοί, ενώ ο πληθυσμός υπέστη μεγάλες καταστροφές μέσα σε 13 χρόνια πολέμου. Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, τα συνθήματα για «δημοκρατική Συρία» και «τρίτη οδό» οδήγησαν τελικά τους Κούρδους σε μια αβέβαιη ενσωμάτωση στο συριακό κράτος.

Το άρθρο τονίζει ότι στο Ροζχελάτ, τις κουρδικές περιοχές του Ιράν, δεν θα πρέπει να επαναληφθεί το ίδιο λάθος. Υποστηρίζει ότι οι κουρδικές δυνάμεις πρέπει πρώτα να εξασφαλίσουν συγκεκριμένες πολιτικές εγγυήσεις και υποσχέσεις για αυτοδιοίκηση, πριν προχωρήσουν σε οποιαδήποτε κίνηση.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην οργάνωση PJAK, για την οποία υποστηρίζεται ότι χρησιμοποιείται από το PKK ως «προγεφύρωμα» για να επεκτείνει τη δράση του στις κουρδικές περιοχές του Ιράν.

Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, το PKK, έχοντας, όπως υποστηρίζεται, χάσει έδαφος στον βορρά, παραχωρήσει θέσεις στον νότο στην Τουρκία και περιοριστεί στη Ροζάβα, επιχειρεί τώρα να διατηρήσει την επιρροή του μέσω του Ροζχελάτ.

Η συζήτηση για τον ρόλο των κουρδικών οργανώσεων στις εξελίξεις στο Ιράν εντείνει τα σενάρια για πιθανές γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην περιοχή, καθώς η κουρδική διάσταση θεωρείται κρίσιμος παράγοντας σε οποιαδήποτε μελλοντική εξέλιξη.

Την εκτίμηση ότι η εκτόξευση πυραύλου που κατευθύνθηκε προς τον τουρκικό εναέριο χώρο ενδέχεται να μην ήταν τυχαία διατυπώνει ο αρθρογράφος Γιαχιά Μποστάν της εφημερίδας Γενί Σαφάκ, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις στην περιοχή.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πύραυλος εκτοξεύθηκε ανατολικά της Τεχεράνης, πέρασε από το βόρειο Ιράκ και στη συνέχεια από τη βόρεια Συρία, πριν εντοπιστεί από τα ραντάρ στη βάση Κιουρετσίκ, καθώς κατευθυνόταν προς τον τουρκικό εναέριο χώρο.

Κατά την ανάλυση του αρθρογράφου, το βλήμα κινούνταν με ταχύτητα περίπου Mach 9 και τελικά καταρρίφθηκε από πλοίο του ΝΑΤΟ που είχε αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μετά το περιστατικό, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Ιρανό ομόλογό του Αμπάς Αραγτσί, μεταφέροντας την αντίδραση της Άγκυρας. Παράλληλα, ο πρεσβευτής του Ιράν στην Τουρκία κλήθηκε στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και έλαβε προειδοποίηση.

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν απηύθυνε μήνυμα προς τις χώρες της περιοχής, τονίζοντας ότι η Τεχεράνη σέβεται την κυριαρχία τους. Ο Μποστάν ερμηνεύει τη δήλωση της ιρανικής πλευράς ότι «σεβόμαστε την κυριαρχία της Τουρκίας και δεν εκτοξεύθηκαν πύραυλοι προς το έδαφός της» ως ένδειξη ότι παρόμοιο περιστατικό δεν αναμένεται να επαναληφθεί.

Στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι το Ισραήλ επιδιώκει περιφερειακή ηγεμονία, έχοντας επιτύχει ορισμένα σημαντικά κέρδη τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Κατά την άποψή του, η μεγαλύτερη ευκαιρία του Ισραήλ εμφανίστηκε στη Συρία, όμως δεν υπήρχε ισχυρή παρουσία στο έδαφος, καθώς – όπως υποστηρίζει – οι δυνάμεις που στηρίζονται από το Ιράν δέχθηκαν πλήγματα και η Τουρκία κάλυψε το κενό.

Σήμερα, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, το Ισραήλ επιχειρεί να αξιοποιήσει μια ακόμη σημαντική εξέλιξη: την εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών σε επιθέσεις κατά του Ιράν. Παράλληλα, επιδιώκει να ολοκληρώσει τις εκκρεμότητες στον Λίβανο και να επεκτείνει την επιρροή του στη Συρία.

Ο Μποστάν εκτιμά επίσης ότι το Ισραήλ μπορεί να προσβλέπει σε αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, ακόμη και σε ενδεχόμενο διαμελισμό της χώρας, συνοδευόμενο από παροχή «εγγυήσεων ασφαλείας» σε μειονότητες. Ένα τέτοιο σενάριο, υποστηρίζει, θα μπορούσε να οδηγήσει το Ισραήλ σε κυρίαρχη θέση στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα θα αποδυνάμωνε την Τουρκία.

Ο αρθρογράφος προειδοποιεί ότι ενδεχόμενη διάσπαση του Ιράν θα είχε δραματικές συνέπειες για την Τουρκία, καθώς θα έθετε σε κίνδυνο τα στρατηγικά πλεονεκτήματα που έχει αποκτήσει στη Συρία και θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα όπου το Ισραήλ θα βρεθεί ουσιαστικά στα σύνορά της.

Καταλήγοντας, σημειώνει ότι εάν η Τουρκία δεν μπορέσει να σταματήσει τον πόλεμο, θα επιχειρήσει να επηρεάσει την εξέλιξη των γεγονότων. Μεταξύ των πιθανών επιλογών αναφέρει την προσπάθεια απομάκρυνσης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ από την επιρροή του Ισραήλ, την αποτροπή δημιουργίας φιλοϊσραηλινής κυβέρνησης στο Ιράν και τον σχεδιασμό μιας νέας περιφερειακής τάξης με τη συνεργασία των χωρών της περιοχής.

Τέλος, επισημαίνει ότι εάν η κρίση στο Ιράν εξελιχθεί σε εσωτερική σύγκρουση ή διαμελισμό, θα πρέπει να εξεταστούν όλα τα ενδεχόμενα, ακόμη και η στήριξη της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράν σε συνεργασία με το Πακιστάν.

Τις πιθανές εξελίξεις στο Ιράν μετά τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ αναλύει ο αρθρογράφος Σεντάτ Εργκίν στην εφημερίδα Οκσιζέν, εξετάζοντας τις γεωπολιτικές συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή και ιδιαίτερα για την Τουρκία.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, ακόμη και αν το ισλαμικό καθεστώς στο Ιράν παραμείνει στην εξουσία, είναι πιθανό να πρόκειται για μια πολύ διαφορετική εκδοχή από εκείνη που υπήρχε μέχρι σήμερα,  ένα καθεστώς στρατιωτικά αποδυναμωμένο και σημαντικά περιορισμένο.

Ο Εργκίν επισημαίνει ότι το Ιράν υπήρξε ιστορικά ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ισχύος στη γεωπολιτική της περιοχής. Για τον λόγο αυτό, μια ενδεχόμενη κατάσταση χάους στο Ιράν θα μπορούσε να έχει συνέπειες συγκρίσιμες με έναν εξαιρετικά ισχυρό σεισμό για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η Τουρκία – η οποία μοιράζεται σύνορα 534 χιλιομέτρων με το Ιράν – θα επηρεαστεί άμεσα από οποιαδήποτε αποσταθεροποίηση. Ο αρθρογράφος εκτιμά ότι μπορεί να προκύψει σύγκρουση ανάμεσα:

-στην προσέγγιση της Άγκυρας, που δίνει προτεραιότητα στη διατήρηση της σταθερότητας στο Ιράν

-και στην προσέγγιση του Ισραήλ, που επιδιώκει τη διατήρηση της πίεσης και της αστάθειας απέναντι στην Τεχεράνη.

Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να αυξήσει ακόμη περισσότερο την ένταση στις ήδη προβληματικές σχέσεις Τουρκίας–Ισραήλ, σημειώνει.

Ο Εργκίν υπογραμμίζει επίσης ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να επιχειρήσει να αξιοποιήσει το λεγόμενο «κουρδικό χαρτί». Εάν προκύψει σενάριο στο οποίο υπονομεύεται η πολιτική ενότητα και η εδαφική ακεραιότητα του Ιράν, αυτό θα προκαλούσε μεγάλη γεωπολιτική αναταραχή στη Δυτική Ασία, με επιπτώσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Τέλος, ο αρθρογράφος τονίζει ότι η επίθεση ΗΠΑ–Ισραήλ στο Ιράν αποτελεί και προειδοποίηση για τα όρια της πρόσφατης προσέγγισης μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως σημειώνει, μετά την απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ που πυροδότησε νέα ένταση στη Μέση Ανατολή, η δημόσια πολιτική εικόνα δίπλα στον Αμερικανό Πρόεδρο μπορεί,  τουλάχιστον προσωρινά, να μετατραπεί σε πολιτικά προβληματική επιλογή για την Άγκυρα.

Ένα εντυπωσιακό και ασυνήθιστο θέαμα έρχεται από το Ιράν, όπου χιλιάδες γυναίκες εκπαιδεύονται σε τεχνικές νίντζα μέσα από τη σχολή Κούνοϊτσι, προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εν μέσω του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με τουρκικά μέσα, η σχολή λειτουργεί από το 1989 και, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται, μέχρι σήμερα περίπου 25.000 γυναίκες έχουν εκπαιδευτεί σε τεχνικές μάχης, αυτοάμυνας και στρατιωτικής πειθαρχίας.

Χιλιάδες γυναίκες σε πολεμική εκπαίδευση

Η ενεργή δύναμη της ομάδας υπολογίζεται ότι φτάνει τις 3.500 έως 4.000 γυναίκες, οι οποίες συμμετέχουν σε εντατικά προγράμματα εκπαίδευσης.

Βίντεο και φωτογραφίες από τις προπονήσεις τους –με μαύρες στολές και κινήσεις νίντζα– έγιναν viral στο διαδίκτυο.

Η «επιστροφή» του νιντζούτσου στο Ιράν

Ιδρυτής της σχολής φέρεται να είναι ο Ιρανός εκπαιδευτής πολεμικών τεχνών Ακμπάρ Φαράτζι, ο οποίος σύμφωνα με τις πληροφορίες εκπαιδεύτηκε στην Ιαπωνία και έφερε το νιντζούτσου στο Ιράν.

Από μια μικρή ομάδα, το δίκτυο επεκτάθηκε σε πολλές πόλεις της χώρας και σήμερα λειτουργεί υπό την οργάνωση της Ιρανικής Ομοσπονδίας Νιντζούτσου.

«Μαθαίνω να ελέγχω το σώμα και τα συναισθήματά μου»

Μέλος της ομάδας είχε δηλώσει σε παλαιότερη συνέντευξη ότι η εκπαίδευση την βοηθά να κατανοεί το σώμα της, να ελέγχει τα συναισθήματά της και να μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Όπως είπε χαρακτηριστικά:

«Νιώθω πιο δυνατή και πιο πολύτιμη. Και οι στολές νίντζα μάς ταιριάζουν πολύ».

Οι εικόνες από τις προπονήσεις τους συνεχίζουν να κάνουν τον γύρο του διαδικτύου, με πολλούς να τις σχολιάζουν ως μία από τις πιο εντυπωσιακές και ασυνήθιστες στρατιωτικού τύπου εκπαιδεύσεις γυναικών στην περιοχή.

Σύμφωνα με το CNN Turk εξετάζεται αν ο στόχος του πυραύλου που εκτοξεύθηκε από το Ιράν στην Τουρκία ήταν το Ιντσιρλίκ ή το Κιουρετζίκ, ενώ η Τουρκία δηλώνει έτοιμη να κινηθεί σε συντονισμό με το ΝΑΤΟ σε περίπτωση νέας απειλής.

Σύμφωνα με το τουρκικό κανάλι, τέθηκαν ερωτήματα για το ποιος έδωσε την εντολή εκτόξευσης του βαλλιστικού βλήματος που κατευθύνθηκε προς τον τουρκικό εναέριο χώρο, αλλά και για το ποιος ήταν ο πραγματικός στόχος του.

Το CNN Turk ανέφερε ότι, μετά την αναχαίτιση/εξουδετέρωση του πυραύλου, στην Άγκυρα συζητείται ευρέως «πού ακριβώς στόχευε» η εκτόξευση, με σενάρια που αφορούν είτε τη βάση του Ιντσιρλίκ είτε το ραντάρ/κέντρο στο Κιουρετζίκ. Το τουρκικό κανάλι σημείωσε ότι στο πλαίσιο της αντιβαλλιστικής άμυνας ενεργοποιήθηκαν δυνατότητες που συνδέονται με ναυτικές πλατφόρμες του ΝΑΤΟ και αναφέρθηκε σε συστήματα αντιβαλλιστικής άμυνας τύπου SM-3.

Σύμφωνα με το CNN Turk, η τουρκική πλευρά διατηρεί «ψύχραιμη στάση», αλλά παράλληλα υπογραμμίζει ότι σε ενδεχόμενο νέας απειλής θα κινηθεί με ακόμη στενότερο συντονισμό με το ΝΑΤΟ. Προειδοποίησε, ωστόσο, ότι «μια δεύτερη απόπειρα» ενδέχεται να μην αντιμετωπιστεί με την ίδια ψυχραιμία.

Η ανταποκρίτρια του καναλιού ανέφερε επίσης ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Ιρανό ομόλογό του, Αμπάς Αραγτσί, ενώ, όπως είπε, κλήθηκε και ο Ιρανός πρέσβης. Κατά την ίδια, στην Άγκυρα υπάρχει απαίτηση να διευκρινιστεί «ποιος πάτησε το κουμπί», με την εκτίμηση ότι η ευθύνη θα πρέπει να αποδοθεί ξεκάθαρα.

Στο ίδιο πλαίσιο, η Τουρκάλα ανταποκρίτρια μίλησε για αυξανόμενη «αστάθεια/σύγχυση» στο εσωτερικό του Ιράν, αφήνοντας να εννοηθεί ότι στην Άγκυρα δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο η εκτόξευση να συνδέεται με εσωτερικές δυσλειτουργίες ή ανεξέλεγκτες ενέργειες. Παράλληλα, ανέφερε ότι συζητείται και το σενάριο προβοκάτσιας με στόχο να παρασυρθεί η Τουρκία σε ευρύτερη σύγκρουση.

Τέλος, έκανε αναφορά και σε παρακολούθηση κινήσεων οργανώσεων/δικτύων που συνδέονται με το κουρδικό, σημειώνοντας ότι, κατά την εκτίμησή της, «το χειρότερο σενάριο για το Ιράν» θα ήταν μια εθνοτική σύγκρουση και περαιτέρω αποσταθεροποίηση.

Τουρκικά μμε μιλούν για «στοχευμένες επιχειρήσεις» κατά YPG/SDG (Κούρδοι Συρίας) – Παγώνει η ένταση, συναγερμός σε Ιράκ

Ραγδαίες εξελίξεις ανατολικά του Ευφράτη, σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Όπως μεταδίδουν Χουριέτ, Αναντολού και τηλεοπτικά δίκτυα, μονάδες του συριακού στρατού αναπτύχθηκαν σε τέσσερα σημεία γύρω από τη Χασάκα, φτάνοντας έως τα εξωτερικά προάστια της πόλης, στο πλαίσιο του κατάπαυσης πυρός και «πλήρους ενσωμάτωσης» που συμφωνήθηκε με την YPG/SDG.

Σύμφωνα με τα ίδια ρεπορτάζ, οι συγκρούσεις σε Χασάκα και Αΐν αλ-Άραμπ (Κομπάνι) υποχώρησαν σημαντικά τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ συριακές δυνάμεις παραμένουν ανεπτυγμένες τόσο κοντά στο κέντρο της Χασάκα όσο και νότια του Αΐν αλ-Άραμπ, στη γραμμή της Σιρίν.

«Αφορμή η απελευθέρωση κρατουμένων ΝΤΑΕΣ»

Τουρκικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι ειδικές συριακές μονάδες ξεκίνησαν στοχευμένες επιχειρήσεις μετά από πληροφορίες για απελευθέρωση κρατουμένων του Νταές από την YPG/SDG. Στο πλαίσιο αυτό, καταγράφεται είσοδος συριακών δυνάμεων στη Σαντάντι.

Παράλληλα, η ένταση γύρω από τις φυλακές Ακτάν, βόρεια της Ράκκα, αποκλιμακώθηκε, ενώ συνεχίζονται μετακινήσεις ενισχύσεων του συριακού στρατού σε δύο σημεία ενδιαφέροντος.

Ιράκ: «Υψηλός συναγερμός στα σύνορα»

Η ιρακινή πλευρά ανεβάζει επίπεδο ετοιμότητας. Όπως μετέδωσε το επίσημο πρακτορείο INA, ο υπουργός Άμυνας Σάμπιτ Αμπάσι δήλωσε ότι τα σύνορα τελούν υπό πλήρη έλεγχο και ότι καμία απειλή δεν θα γίνει ανεκτή.

Ο υπουργός Εσωτερικών Αμπντουλεμίρ Σαμάρι τόνισε ότι κατά μήκος της μεθορίου έχουν κατασκευαστεί 620 χλμ. τάφρων, με θερμικές κάμερες 24/7, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε προσέγγιση θα αντιμετωπιστεί με πυρά.

Έρμπιλ: Διαμαρτυρία κατά των ΗΠΑ

Σύμφωνα με τουρκικές πηγές, διαδήλωση σημειώθηκε στην Ερμπίλ έξω από το αμερικανικό προξενείο, με αίτημα παρέμβαση των ΗΠΑ στις επιχειρήσεις του συριακού στρατού. Αναφέρθηκε παρουσία αφισών του Μαζλούμ Άμπντι, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας του Κουρδικού Περιφερειακού Κράτους παρενέβησαν για την αποφόρτιση της έντασης.

Άκαρπη συνάντηση στη Δαμασκό

Τουρκικά ΜΜΕ μεταδίδουν ότι η συνάντηση στη Δαμασκό μεταξύ του Σύρου προέδρου Αχμέτ Σαρά και του επικεφαλής της YPG/SDG Μαζλούμ Άμπντι δεν κατέληξε σε συμφωνία για την εφαρμογή της «πλήρους ενσωμάτωσης». Πηγές φέρονται να λένε ότι η Χασάκα αποτέλεσε το βασικό αγκάθι, με τη συριακή πλευρά να ζητά είσοδο κρατικών δυνάμεων ασφαλείας και ανάληψη θεσμών, ενώ η άλλη πλευρά επέμεινε στον έλεγχο της πόλης. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, τέθηκε προθεσμία έως τα μεσάνυχτα της Δευτέρας για τελική απάντηση.

Πώς ο τουρκικός Τύπος περιγράφει την επιχείρηση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα

Σοκ και βαριά εκφραστική γλώσσα χρησιμοποιεί ο τουρκικός Τύπος για τις εξελίξεις γύρω από τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, με πρωτοσέλιδα που κάνουν λόγο για «απαγωγή», «ληστεία του αιώνα» και «αμερικανικό εκφοβισμό».

Η Χουριέτ γράφει ότι «μέσα σε δύο ώρες τον πήραν και τον μετέφεραν», υποστηρίζοντας πως οι ΗΠΑ, στο πλαίσιο μυστικής επιχείρησης με τη συμμετοχή της CIA και ειδικών δυνάμεων, μετέφεραν τον Μαδούρο στη Νέα Υόρκη, με πάνω από 150 αεροσκάφη να λαμβάνουν μέρος στην επιχείρηση.

Η Σαμπάχ κάνει λόγο για «πετρελαϊκό πλήγμα στον Μαδούρο», τονίζοντας ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε το 2026 με άμεση παρέμβαση στη Βενεζουέλα, με βασικό στόχο –όπως αναφέρει– τον έλεγχο των πλούσιων ενεργειακών πόρων της χώρας.

Ακόμη πιο σκληρή είναι η Σοζτζού, που μιλά για «ληστεία του αιώνα», υποστηρίζοντας ότι για πρώτη φορά στην ιστορία αρχηγός κράτους απήχθη αφού προηγουμένως βομβαρδίστηκε η χώρα του. Σύμφωνα με το φύλλο, τέσσερις πόλεις και επτά στρατιωτικές βάσεις έγιναν στόχος, ενώ ο Μαδούρο και η σύζυγός του συνελήφθησαν στο Καράκας χωρίς αντίσταση.

Η Τζουμχουριέτ κάνει λόγο για «αμερικανικό εκφοβισμό», σημειώνοντας ότι αγνοήθηκε το διεθνές δίκαιο και καταγράφοντας διεθνείς αντιδράσεις από χώρες όπως η Κίνα, το Ιράν, η Ρωσία και η Βραζιλία.

Η Τουρκίγε υποστηρίζει ότι «οι ΗΠΑ πήραν τον Μαδούρο από το οχυρωμένο σπίτι», επιμένοντας ότι η επιχείρηση ήταν αιφνιδιαστική και είχε ως βασικό στόχο το πετρέλαιο.

Η Ακσάμ γράφει «άφησε τον δολοφόνο, πήρε τον Μαδούρο», αναφερόμενη σε ανταλλαγές και διεθνείς αντιδράσεις, ενώ καταγράφει και έκκληση της Τουρκίας για αυτοσυγκράτηση.

Τέλος, η Μιλλιέτ χαρακτηρίζει τον Μαδούρο «πειρατή καταζητούμενο», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για νυχτερινή στρατιωτική επιχείρηση και ότι ο Τραμπ αγνόησε το διεθνές δίκαιο.