Δύο εικόνες – μία αντίφαση. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα από την ανάλυση της αρθρογράφου της T24 Μπαρτσίν Γινάντς για τη στρατηγική θέση της Τουρκίας ανάμεσα στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.

Στο Μόναχο, η Τουρκία ήταν σχεδόν… απούσα. Παρά τα λόγια του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς που χαρακτήρισε την Άγκυρα «βασικό εταίρο», η πραγματικότητα ήταν διαφορετική: πάνελ για την Τουρκία συγκέντρωσε μόλις καμιά δεκαριά άτομα – και μάλιστα οι περισσότεροι ήταν Τούρκοι. Ένα στιγμιότυπο που, σύμφωνα με την ανάλυση, δείχνει το χάσμα ανάμεσα στη ρητορική και την πραγματική επιρροή.

Λίγες ημέρες μετά όμως, στη βόρεια Γερμανία, η εικόνα άλλαξε δραματικά. Στη μεγάλη άσκηση του ΝΑΤΟ «Steadfast Dart 26», η Τουρκία εμφανίστηκε δυναμικά, στέλνοντας περίπου 2.000 στρατιώτες και ισχυρή ναυτική παρουσία.

Και όχι μόνο αυτό: η απουσία των ΗΠΑ από την άσκηση για πρώτη φορά φέρεται να έδωσε στην Τουρκία ακόμη μεγαλύτερη προβολή. Όπως σημειώνει ο ακαδημαϊκός Σερχάτ Γκιουβέντς, η Άγκυρα έδειξε επιχειρησιακή ισχύ και τεχνολογική υπεροχή σε σχέση με άλλους συμμετέχοντες.

Την ίδια ώρα όμως, στην Ευρώπη παραμένει η καχυποψία. Οι σχέσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Βλαντίμιρ Πούτιν και η στάση της Άγκυρας απέναντι στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας συνεχίζουν να τροφοδοτούν ερωτήματα για τον προσανατολισμό της Τουρκίας.

Κι ενώ στο στρατιωτικό επίπεδο η Τουρκία δείχνει να «μένει Δύση», στο πολιτικό μήνυμα τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα. Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν μιλά όλο και πιο έντονα για τη Μέση Ανατολή ως «δική μας περιοχή», στέλνοντας σήμα για διαφορετική ταυτότητα.

Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: μπορεί η Τουρκία να είναι ταυτόχρονα πυλώνας του ΝΑΤΟ και κεντρικός παίκτης της Μέσης Ανατολής;

Η απάντηση, σύμφωνα με την ανάλυση, κρύβεται στην ισορροπία. Γιατί αν η Άγκυρα δεν ευθυγραμμίσει τη στρατιωτική της παρουσία με την πολιτική και διπλωματική της εικόνα στην Ευρώπη, το «διπλό παιχνίδι» μπορεί να της κοστίσει.

Και σε μια περίοδο που οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή αυξάνονται, η επιλογή ταυτότητας ίσως αποδειχθεί πιο κρίσιμη από ποτέ.

Την άποψη ότι η Τουρκία θα πρέπει να επανεξετάσει τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ διατυπώνει η αρθρογράφος της εθνικιστικής αντιπολιτευτικής εφημερίδας Γενιτσάγ, Ιλάι Ακσόι, με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στον πόλεμο Ιράν – ΗΠΑ – Ισραήλ.

Σύμφωνα με την ίδια, οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, χωρίς, όπως υποστηρίζει, επαρκή νομιμοποιητική βάση, έχουν μεταβάλει σημαντικά και μόνιμα τις ισορροπίες ισχύος σε παγκόσμιο επίπεδο, δημιουργώντας ένα νέο περιβάλλον στο οποίο η Άγκυρα θα μπορούσε να επανεξετάσει τη θέση της στη Συμμαχία.

Η αρθρογράφος εστιάζει ιδιαίτερα στην απόδοση της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας, σημειώνοντας ότι πανάκριβα συστήματα, όπως μαχητικά αεροσκάφη, δορυφόροι, πύραυλοι και συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, αποδείχθηκαν, κατά την άποψή της, λιγότερο αποτελεσματικά απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους που παρήχθησαν εγχώρια από το Ιράν με πολύ χαμηλότερο κόστος.

Όπως αναφέρει, η σύγκρουση επανέφερε στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Το πρώτο αφορά την ικανότητα των χωρών-μελών της Συμμαχίας, που βασίζονται σε αμερικανικής κατασκευής οπλικά συστήματα, να αμυνθούν αποτελεσματικά σε περίπτωση επίθεσης. Η συζήτηση αυτή, σύμφωνα με την Ακσόι, έχει οδηγήσει σε νέα αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας του αμερικανικού εξοπλισμού.

Το δεύτερο ζήτημα αφορά την παρουσία αμερικανικών και βρετανικών στρατιωτικών βάσεων σε τρίτες χώρες. Η αρθρογράφος θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι βάσεις αυτές ενισχύουν πραγματικά την ασφάλεια των χωρών που τις φιλοξενούν ή αν, αντίθετα, τις καθιστούν δυνητικούς στόχους σε περιόδους έντασης. Όπως επισημαίνει, η κρίση με το Ιράν δείχνει ότι η ύπαρξη τέτοιων βάσεων δεν αποτελεί απαραίτητα εγγύηση ασφάλειας και ενδέχεται να αυξάνει τον κίνδυνο εμπλοκής.

Παράλληλα, υπογραμμίζει τη σημασία ανάπτυξης πλήρως ανεξάρτητων εθνικών αμυντικών δυνατοτήτων, φέρνοντας ως παράδειγμα τα εγχώρια πυραυλικά συστήματα του Ιράν.

Η Ακσόι εκτιμά επίσης ότι η πρόσφατη κρίση ανέδειξε την αδυναμία των διεθνών οργανισμών, υποστηρίζοντας ότι ο ΟΗΕ έχει χάσει την αποτελεσματικότητά του, ενώ το ΝΑΤΟ εμφανίζεται δυσλειτουργικό.

Υπό αυτό το πρίσμα, καταλήγει ότι η παραμονή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο σοβαρής συζήτησης, καθώς, όπως αναφέρει, διαμορφώνεται μια νέα παγκόσμια τάξη, στην οποία η Άγκυρα οφείλει να προσαρμοστεί ταχύτερα και πιο αποφασιστικά.

Πέντε βασικές εξελίξεις που, κατά την εκτίμησή του, διαμορφώνουν τη νέα εικόνα του πολέμου γύρω από το Ιράν παρουσιάζει ο αρθρογράφος της Γενί Σαφάκ, Γιαχγιά Μποστάν.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναζητούν διέξοδο από την κρίση, ενώ το Ισραήλ ενδέχεται να αναγκαστεί να περιορίσει τους στόχους του.

Ο αρθρογράφος σημειώνει ότι στην αρχή της σύγκρουσης υπήρχαν σοβαρές ανησυχίες για την Τουρκία, κυρίως λόγω της πιθανής αύξησης των τιμών του πετρελαίου και του κινδύνου νέου μεταναστευτικού κύματος.

Φόβοι για αποσταθεροποίηση του Ιράν

Κατά τον Μποστάν, ένα ενδεχόμενο σενάριο διάλυσης του Ιράν θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα για την Τουρκία.

Όπως υποστηρίζει, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να επηρεάσει τη διαδικασία που η Άγκυρα αποκαλεί «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» και να προκαλέσει νέες εντάσεις στην περιοχή.

Προσέγγιση με τους Κούρδους του Ιράκ

Ο αρθρογράφος εκτιμά επίσης ότι η κρίση φέρνει πιο κοντά την Άγκυρα με ορισμένους κουρδικούς παράγοντες στο Ιράκ.

Παρά τις προηγούμενες εντάσεις με τον ηγέτη της Πατριωτικής Ένωσης Κουρδιστάν Μπαφέλ Ταλαμπανί, η νέα κατάσταση, όπως σημειώνει, μπορεί να οδηγήσει σε στενότερη συνεργασία με την Τουρκία.

Κύπρος και στρατιωτικές κινήσεις

Ο Μποστάν αναφέρεται και στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία «πληρώνει το τίμημα» της συνεργασίας της με το Ισραήλ.

Κατά τον ίδιο, η Ελλάδα και ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως η Γαλλία, ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία στη νότια Κύπρο.

Ο ίδιος σημειώνει ότι η Τουρκία απάντησε με την ανάπτυξη F-16 στα κατεχόμενα, ενώ η Άγκυρα εξετάζει αν οι κινήσεις των ευρωπαϊκών χωρών είναι προσωρινές ή μόνιμες.

Περιφερειακές συμμαχίες

Ο αρθρογράφος εκτιμά ακόμη ότι η κρίση μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερο συντονισμό μεταξύ Τουρκίας, Αιγύπτου, Σαουδικής Αραβίας, Κατάρ και Πακιστάν, καθώς πολλές χώρες της περιοχής εμφανίζονται δυσαρεστημένες τόσο με το Ιράν όσο και με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Το σχέδιο του Ισραήλ ίσως φτάνει στα όριά του»

Καταλήγοντας, ο Μποστάν υποστηρίζει ότι η στρατηγική του Ισραήλ στο Ιράν ενδέχεται να έχει φτάσει στα όριά της.

Όπως σημειώνει, εάν η επιχείρηση είχε πετύχει πλήρως, η εικόνα θα ήταν διαφορετική, όμως σήμερα, κατά την εκτίμησή του, διαμορφώνεται η εντύπωση ότι τόσο το Ισραήλ όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες πλησιάζουν τα όρια των δυνατοτήτων τους στο ιρανικό μέτωπο.

Συναγερμός στην Άγκυρα μετά τους δύο πυραύλους που κατευθύνθηκαν προς την Τουρκία και καταρρίφθηκαν στον αέρα. Η Τουρκία ενισχύει άμεσα την αεράμυνά της, με ανάπτυξη συστημάτων Patriot στην περιοχή του Κιούρετσικ στη Μαλάτεια, ενώ ταυτόχρονα ενισχύεται και η νατοϊκή παρουσία.

Όπως αποκάλυψε σε ζωντανή μετάδοση του CNN TÜRK η ανταποκρίτρια στην Άγκυρα Ντιτζλέ Τζάνοβα, οι Patriot που αναπτύσσονται στο Κιούρετσικ προέρχονται από τη βάση του NATO στο Ράμσταϊν της Γερμανίας.

Προηγμένο σύστημα Patriot PAC-3

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πρόκειται για το πιο εξελιγμένο μοντέλο Patriot, το PAC-3, το οποίο είναι ικανό να αντιμετωπίζει βαλλιστικούς πυραύλους. Τα συστήματα αυτά θα δημιουργήσουν μια ευρεία «ομπρέλα» προστασίας που θα καλύπτει τη γραμμή Ιντσιρλίκ–Κιούρετσικ και μεγάλο μέρος της νοτιοανατολικής Τουρκίας.

Στη βάση του Ιντσιρλίκ βρίσκονται ήδη από το 2015 ισπανικοί Patriot, ενώ η πρώτη ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων στην περιοχή είχε γίνει το 1991, στον Πόλεμο του Κόλπου, όταν είχαν εγκατασταθεί ολλανδικοί Patriot.

Πώς καταρρίφθηκαν οι πύραυλοι

Οι δύο πύραυλοι που κατευθύνονταν προς την Τουρκία εντοπίστηκαν από το ραντάρ του Κιούρετσικ. Η κατάρριψή τους έγινε από δύο αμερικανικά πολεμικά πλοία που βρίσκονται στην Ανατολική Μεσόγειο στο πλαίσιο της νατοϊκής αεράμυνας.

Τα πλοία αυτά διαθέτουν αντιβαλλιστικούς πυραύλους SM-3, οι οποίοι ενεργοποιήθηκαν για την εξουδετέρωση των απειλών.

Έντονη διπλωματική κινητικότητα

Μετά το περιστατικό ξεκίνησε έντονη διπλωματική κινητικότητα μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης. Ο Ιρανός πρεσβευτής κλήθηκε στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, ενώ ακολούθησε τηλεφωνική επικοινωνία του Ταγίπ Ερντογάν με τον Μεσούντ Πεζεσκιάν και συνομιλία του Χακάν Φιντάν με τον Ιρανό ομόλογό του.

Η Άγκυρα διεμήνυσε ότι παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου δεν μπορεί να γίνει ανεκτή.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα, ο Μεσούντ Πεζεσκιάν πρότεινε τη δημιουργία κοινής ομάδας έρευνας για να εξεταστεί το περιστατικό, ενώ ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών φέρεται να είπε ότι οι πύραυλοι δεν ήταν ιρανικής προέλευσης.

Επιφυλακτική η Άγκυρα

Παρά τις εξηγήσεις της Τεχεράνης, στην Άγκυρα επικρατεί επιφυλακτικότητα. Όπως μεταδόθηκε στο CNN TÜRK, υπάρχουν σαφή στοιχεία για την πορεία των πυραύλων από το σημείο εκτόξευσης μέχρι τον στόχο τους.

Αναλυτές στην τουρκική πρωτεύουσα εξετάζουν δύο πιθανά σενάρια: είτε ότι τμήματα των Φρουρών της Επανάστασης εκτέλεσαν παλαιότερες εντολές χωρίς πλήρη πολιτικό έλεγχο είτε ότι άλλοι μηχανισμοί εντός του Ιράν βρίσκονται πίσω από την ενέργεια.

«Η Τουρκία δεν θα μπει στον πόλεμο»

Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, βασικός στόχος της Άγκυρας παραμένει να μην επεκταθεί ο πόλεμος στην περιοχή και να μην ανοίξουν νέα μέτωπα.

Παρά την ένταση, η Τουρκία δεν πρόκειται να εμπλακεί σε κανένα σενάριο που θα την οδηγήσει σε πόλεμο, επιλέγοντας στάση ψυχραιμίας, αλλά ταυτόχρονα ενισχύοντας την αποτρεπτική της ισχύ.

Σενάρια για τον ρόλο των κουρδικών οργανώσεων στις εξελίξεις στο Ιράν παρουσιάζει ο αρθρογράφος Αχμέτ Τακάν της εφημερίδας Γενίτσαγ, υποστηρίζοντας ότι οι εξελίξεις στην κουρδική πολιτική σκηνή μπορεί να επηρεάσουν ακόμη και τα σχέδια στρατιωτικής πίεσης προς την Τεχεράνη.

Σύμφωνα με τον σχολιαστή, το βασικό εμπόδιο σε ένα πιθανό σχέδιο χερσαίας επιχείρησης των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν είναι η ένταση και οι διαφωνίες μεταξύ της πλευράς των Μπαρζανί και των οργανώσεων PKK και PJAK.

Ο Τακάν αναφέρεται σε άρθρο του κουρδικού μέσου Ντάρκα Μαζί, το οποίο συνδέεται με το περιβάλλον των Μπαρζανί και δημοσίευσε κείμενο με τίτλο:

«Ποια μαθήματα πρέπει να πάρουν οι δυνάμεις του Ροζχελάτ από τη Ροζάβα;»

Στο άρθρο ασκείται έντονη κριτική στο μοντέλο που ακολουθήθηκε στη Ροζάβα της Συρίας, υποστηρίζοντας ότι οι Κούρδοι ακολούθησαν την ιδεολογική γραμμή του Αμπντουλάχ Οτσαλάν και του PKK αντί να κινηθούν με βάση τα δικά τους συμφέροντα.

Όπως αναφέρεται, περίπου 15.000 Κούρδοι νέοι σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις για περιοχές και στόχους που δεν ήταν κουρδικοί, ενώ ο πληθυσμός υπέστη μεγάλες καταστροφές μέσα σε 13 χρόνια πολέμου. Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, τα συνθήματα για «δημοκρατική Συρία» και «τρίτη οδό» οδήγησαν τελικά τους Κούρδους σε μια αβέβαιη ενσωμάτωση στο συριακό κράτος.

Το άρθρο τονίζει ότι στο Ροζχελάτ, τις κουρδικές περιοχές του Ιράν, δεν θα πρέπει να επαναληφθεί το ίδιο λάθος. Υποστηρίζει ότι οι κουρδικές δυνάμεις πρέπει πρώτα να εξασφαλίσουν συγκεκριμένες πολιτικές εγγυήσεις και υποσχέσεις για αυτοδιοίκηση, πριν προχωρήσουν σε οποιαδήποτε κίνηση.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην οργάνωση PJAK, για την οποία υποστηρίζεται ότι χρησιμοποιείται από το PKK ως «προγεφύρωμα» για να επεκτείνει τη δράση του στις κουρδικές περιοχές του Ιράν.

Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, το PKK, έχοντας, όπως υποστηρίζεται, χάσει έδαφος στον βορρά, παραχωρήσει θέσεις στον νότο στην Τουρκία και περιοριστεί στη Ροζάβα, επιχειρεί τώρα να διατηρήσει την επιρροή του μέσω του Ροζχελάτ.

Η συζήτηση για τον ρόλο των κουρδικών οργανώσεων στις εξελίξεις στο Ιράν εντείνει τα σενάρια για πιθανές γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην περιοχή, καθώς η κουρδική διάσταση θεωρείται κρίσιμος παράγοντας σε οποιαδήποτε μελλοντική εξέλιξη.

Την εκτίμηση ότι η εκτόξευση πυραύλου που κατευθύνθηκε προς τον τουρκικό εναέριο χώρο ενδέχεται να μην ήταν τυχαία διατυπώνει ο αρθρογράφος Γιαχιά Μποστάν της εφημερίδας Γενί Σαφάκ, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις στην περιοχή.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πύραυλος εκτοξεύθηκε ανατολικά της Τεχεράνης, πέρασε από το βόρειο Ιράκ και στη συνέχεια από τη βόρεια Συρία, πριν εντοπιστεί από τα ραντάρ στη βάση Κιουρετσίκ, καθώς κατευθυνόταν προς τον τουρκικό εναέριο χώρο.

Κατά την ανάλυση του αρθρογράφου, το βλήμα κινούνταν με ταχύτητα περίπου Mach 9 και τελικά καταρρίφθηκε από πλοίο του ΝΑΤΟ που είχε αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μετά το περιστατικό, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Ιρανό ομόλογό του Αμπάς Αραγτσί, μεταφέροντας την αντίδραση της Άγκυρας. Παράλληλα, ο πρεσβευτής του Ιράν στην Τουρκία κλήθηκε στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και έλαβε προειδοποίηση.

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος του Ιράν Μασούντ Πεζεσκιάν απηύθυνε μήνυμα προς τις χώρες της περιοχής, τονίζοντας ότι η Τεχεράνη σέβεται την κυριαρχία τους. Ο Μποστάν ερμηνεύει τη δήλωση της ιρανικής πλευράς ότι «σεβόμαστε την κυριαρχία της Τουρκίας και δεν εκτοξεύθηκαν πύραυλοι προς το έδαφός της» ως ένδειξη ότι παρόμοιο περιστατικό δεν αναμένεται να επαναληφθεί.

Στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι το Ισραήλ επιδιώκει περιφερειακή ηγεμονία, έχοντας επιτύχει ορισμένα σημαντικά κέρδη τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Κατά την άποψή του, η μεγαλύτερη ευκαιρία του Ισραήλ εμφανίστηκε στη Συρία, όμως δεν υπήρχε ισχυρή παρουσία στο έδαφος, καθώς – όπως υποστηρίζει – οι δυνάμεις που στηρίζονται από το Ιράν δέχθηκαν πλήγματα και η Τουρκία κάλυψε το κενό.

Σήμερα, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, το Ισραήλ επιχειρεί να αξιοποιήσει μια ακόμη σημαντική εξέλιξη: την εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών σε επιθέσεις κατά του Ιράν. Παράλληλα, επιδιώκει να ολοκληρώσει τις εκκρεμότητες στον Λίβανο και να επεκτείνει την επιρροή του στη Συρία.

Ο Μποστάν εκτιμά επίσης ότι το Ισραήλ μπορεί να προσβλέπει σε αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, ακόμη και σε ενδεχόμενο διαμελισμό της χώρας, συνοδευόμενο από παροχή «εγγυήσεων ασφαλείας» σε μειονότητες. Ένα τέτοιο σενάριο, υποστηρίζει, θα μπορούσε να οδηγήσει το Ισραήλ σε κυρίαρχη θέση στην περιοχή, ενώ ταυτόχρονα θα αποδυνάμωνε την Τουρκία.

Ο αρθρογράφος προειδοποιεί ότι ενδεχόμενη διάσπαση του Ιράν θα είχε δραματικές συνέπειες για την Τουρκία, καθώς θα έθετε σε κίνδυνο τα στρατηγικά πλεονεκτήματα που έχει αποκτήσει στη Συρία και θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα όπου το Ισραήλ θα βρεθεί ουσιαστικά στα σύνορά της.

Καταλήγοντας, σημειώνει ότι εάν η Τουρκία δεν μπορέσει να σταματήσει τον πόλεμο, θα επιχειρήσει να επηρεάσει την εξέλιξη των γεγονότων. Μεταξύ των πιθανών επιλογών αναφέρει την προσπάθεια απομάκρυνσης του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ από την επιρροή του Ισραήλ, την αποτροπή δημιουργίας φιλοϊσραηλινής κυβέρνησης στο Ιράν και τον σχεδιασμό μιας νέας περιφερειακής τάξης με τη συνεργασία των χωρών της περιοχής.

Τέλος, επισημαίνει ότι εάν η κρίση στο Ιράν εξελιχθεί σε εσωτερική σύγκρουση ή διαμελισμό, θα πρέπει να εξεταστούν όλα τα ενδεχόμενα, ακόμη και η στήριξη της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράν σε συνεργασία με το Πακιστάν.

Τις πιθανές εξελίξεις στο Ιράν μετά τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ αναλύει ο αρθρογράφος Σεντάτ Εργκίν στην εφημερίδα Οκσιζέν, εξετάζοντας τις γεωπολιτικές συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή και ιδιαίτερα για την Τουρκία.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, ακόμη και αν το ισλαμικό καθεστώς στο Ιράν παραμείνει στην εξουσία, είναι πιθανό να πρόκειται για μια πολύ διαφορετική εκδοχή από εκείνη που υπήρχε μέχρι σήμερα,  ένα καθεστώς στρατιωτικά αποδυναμωμένο και σημαντικά περιορισμένο.

Ο Εργκίν επισημαίνει ότι το Ιράν υπήρξε ιστορικά ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ισχύος στη γεωπολιτική της περιοχής. Για τον λόγο αυτό, μια ενδεχόμενη κατάσταση χάους στο Ιράν θα μπορούσε να έχει συνέπειες συγκρίσιμες με έναν εξαιρετικά ισχυρό σεισμό για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η Τουρκία – η οποία μοιράζεται σύνορα 534 χιλιομέτρων με το Ιράν – θα επηρεαστεί άμεσα από οποιαδήποτε αποσταθεροποίηση. Ο αρθρογράφος εκτιμά ότι μπορεί να προκύψει σύγκρουση ανάμεσα:

-στην προσέγγιση της Άγκυρας, που δίνει προτεραιότητα στη διατήρηση της σταθερότητας στο Ιράν

-και στην προσέγγιση του Ισραήλ, που επιδιώκει τη διατήρηση της πίεσης και της αστάθειας απέναντι στην Τεχεράνη.

Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να αυξήσει ακόμη περισσότερο την ένταση στις ήδη προβληματικές σχέσεις Τουρκίας–Ισραήλ, σημειώνει.

Ο Εργκίν υπογραμμίζει επίσης ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να επιχειρήσει να αξιοποιήσει το λεγόμενο «κουρδικό χαρτί». Εάν προκύψει σενάριο στο οποίο υπονομεύεται η πολιτική ενότητα και η εδαφική ακεραιότητα του Ιράν, αυτό θα προκαλούσε μεγάλη γεωπολιτική αναταραχή στη Δυτική Ασία, με επιπτώσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Τέλος, ο αρθρογράφος τονίζει ότι η επίθεση ΗΠΑ–Ισραήλ στο Ιράν αποτελεί και προειδοποίηση για τα όρια της πρόσφατης προσέγγισης μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως σημειώνει, μετά την απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ που πυροδότησε νέα ένταση στη Μέση Ανατολή, η δημόσια πολιτική εικόνα δίπλα στον Αμερικανό Πρόεδρο μπορεί,  τουλάχιστον προσωρινά, να μετατραπεί σε πολιτικά προβληματική επιλογή για την Άγκυρα.