Την άποψη ότι η Τουρκία θα πρέπει να επανεξετάσει τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ διατυπώνει η αρθρογράφος της εθνικιστικής αντιπολιτευτικής εφημερίδας Γενιτσάγ, Ιλάι Ακσόι, με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στον πόλεμο Ιράν – ΗΠΑ – Ισραήλ.
Σύμφωνα με την ίδια, οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, χωρίς, όπως υποστηρίζει, επαρκή νομιμοποιητική βάση, έχουν μεταβάλει σημαντικά και μόνιμα τις ισορροπίες ισχύος σε παγκόσμιο επίπεδο, δημιουργώντας ένα νέο περιβάλλον στο οποίο η Άγκυρα θα μπορούσε να επανεξετάσει τη θέση της στη Συμμαχία.
Η αρθρογράφος εστιάζει ιδιαίτερα στην απόδοση της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας, σημειώνοντας ότι πανάκριβα συστήματα, όπως μαχητικά αεροσκάφη, δορυφόροι, πύραυλοι και συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης, αποδείχθηκαν, κατά την άποψή της, λιγότερο αποτελεσματικά απέναντι σε βαλλιστικούς πυραύλους που παρήχθησαν εγχώρια από το Ιράν με πολύ χαμηλότερο κόστος.
Όπως αναφέρει, η σύγκρουση επανέφερε στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Το πρώτο αφορά την ικανότητα των χωρών-μελών της Συμμαχίας, που βασίζονται σε αμερικανικής κατασκευής οπλικά συστήματα, να αμυνθούν αποτελεσματικά σε περίπτωση επίθεσης. Η συζήτηση αυτή, σύμφωνα με την Ακσόι, έχει οδηγήσει σε νέα αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας του αμερικανικού εξοπλισμού.
Το δεύτερο ζήτημα αφορά την παρουσία αμερικανικών και βρετανικών στρατιωτικών βάσεων σε τρίτες χώρες. Η αρθρογράφος θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι βάσεις αυτές ενισχύουν πραγματικά την ασφάλεια των χωρών που τις φιλοξενούν ή αν, αντίθετα, τις καθιστούν δυνητικούς στόχους σε περιόδους έντασης. Όπως επισημαίνει, η κρίση με το Ιράν δείχνει ότι η ύπαρξη τέτοιων βάσεων δεν αποτελεί απαραίτητα εγγύηση ασφάλειας και ενδέχεται να αυξάνει τον κίνδυνο εμπλοκής.
Παράλληλα, υπογραμμίζει τη σημασία ανάπτυξης πλήρως ανεξάρτητων εθνικών αμυντικών δυνατοτήτων, φέρνοντας ως παράδειγμα τα εγχώρια πυραυλικά συστήματα του Ιράν.
Η Ακσόι εκτιμά επίσης ότι η πρόσφατη κρίση ανέδειξε την αδυναμία των διεθνών οργανισμών, υποστηρίζοντας ότι ο ΟΗΕ έχει χάσει την αποτελεσματικότητά του, ενώ το ΝΑΤΟ εμφανίζεται δυσλειτουργικό.
Υπό αυτό το πρίσμα, καταλήγει ότι η παραμονή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο σοβαρής συζήτησης, καθώς, όπως αναφέρει, διαμορφώνεται μια νέα παγκόσμια τάξη, στην οποία η Άγκυρα οφείλει να προσαρμοστεί ταχύτερα και πιο αποφασιστικά.
