Στο στόχαστρο του Χακάν Φιντάν μπήκαν Ελλάδα, Κυπριακή Δημοκρατία και Ισραήλ, με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών να υποστηρίζει ότι οι τρεις χώρες έχουν δημιουργήσει «συμμαχία ασφαλείας» στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία –όπως ισχυρίστηκε– έχει σαφή στόχο την Τουρκία.
Μιλώντας στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Μπαντρ Αμπντελάτι, ο Φιντάν υπερασπίστηκε τη νέα «Συμμαχία της Μέκκας» μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, τονίζοντας ότι δεν στρέφεται εναντίον καμίας χώρας.
Στη συνέχεια, όμως, πέρασε στην αντεπίθεση.
«Πριν υπογράψουμε εμείς τη δική μας συμμαχία, το Ισραήλ, η Ελληνοκυπριακή διοίκηση και η Ελλάδα συγκεντρώθηκαν και δημιούργησαν μια συμμαχία ασφαλείας στη Μεσόγειο», δήλωσε.
Ο Τούρκος ΥΠΕΞ προχώρησε ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας ότι «όλοι γνωρίζουμε ποιος είναι ο στόχος αυτής της συμμαχίας».
«Στα βόρεια της Μεσογείου βρίσκεται η Τουρκία, στα νότια η Αίγυπτος και υπάρχει μια συμμαχία που χαράσσει μια γραμμή στη μέση», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «ο στόχος αυτής της συμμαχίας είναι ξεκάθαρος».
«Η Αίγυπτος είναι ο φυσικός μας εταίρος»
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η αναφορά του Φιντάν στην Αίγυπτο, την οποία χαρακτήρισε «φυσικό εταίρο» της Τουρκίας στη νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας.
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών αποκάλυψε ότι η Άγκυρα βρίσκεται ήδη σε στενές διαβουλεύσεις με το Κάιρο για τη «Συμμαχία της Μέκκας».
«Η Αίγυπτος είναι ο φυσικός μας εταίρος και ελπίζουμε σύντομα να γίνει και επίσημος εταίρος μας», ανέφερε, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για διεύρυνση της συμμαχίας.
Ο Φιντάν υποστήριξε ότι η νέα αμυντική συνεργασία έχει στόχο την «περιφερειακή ανάληψη ευθύνης», την αποτροπή και τη σταθερότητα, επιμένοντας ότι η Τουρκία και οι εταίροι της δεν θέλουν πλέον να περιμένουν «εξωτερικούς σωτήρες» για την επίλυση των προβλημάτων της περιοχής.
Παράλληλα, διαμήνυσε ότι η Άγκυρα τάσσεται υπέρ της συνεργασίας και της συνεννόησης στην Ανατολική Μεσόγειο και κατά της πόλωσης και της σύγκρουσης.
Στη συνάντηση Φιντάν–Αμπντελάτι συζητήθηκαν επίσης η Λιβύη, το Παλαιστινιακό, η Γάζα, η περιφερειακή ασφάλεια και η ενίσχυση των οικονομικών σχέσεων Τουρκίας–Αιγύπτου.
