«Η Σύνοδος της Άγκυρας είναι διαφορετικής σημασίας από τις προηγούμενες». Με αυτή τη διαπίστωση ξεκινά η ανάλυση της Hürriyet για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην τουρκική πρωτεύουσα, παρουσιάζοντας τη Συμμαχία ως έναν οργανισμό που βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι.
Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα, το ΝΑΤΟ καλείται να διαχειριστεί πέντε μεγάλα ζητήματα: τη μετατόπιση του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ προς τον Ινδο-Ειρηνικό, την αδυναμία της Ευρώπης να μετατρέψει γρήγορα τις αμυντικές δαπάνες σε πραγματική στρατιωτική ισχύ, τη ρωσική απειλή, τα διλήμματα της ευρωπαϊκής άμυνας και το πρόβλημα εφαρμογής των αποφάσεων της Συμμαχίας.
Η Χουριέτ σημειώνει ότι η βασική αλλαγή αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες στρέφουν όλο και περισσότερο τη στρατηγική τους προτεραιότητα προς τον Ινδο-Ειρηνικό, μειώνοντας την προσοχή και τους στρατιωτικούς πόρους που διαθέτουν στην Ευρώπη. Αυτό, σύμφωνα με την τουρκική ανάλυση, φέρνει την Ευρώπη αντιμέτωπη με τη «σκληρή πραγματικότητα» ότι δεν μπορεί πλέον να εξαρτάται πλήρως από την Ουάσιγκτον για την ασφάλειά της.
Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα, σύμφωνα με τη Χουριέτ, δεν είναι απλώς η αύξηση των αμυντικών δαπανών, αλλά το γεγονός ότι τα χρήματα δεν μετατρέπονται γρήγορα σε όπλα και δυνατότητες. Γι’ αυτό, όπως αναφέρεται, το Φόρουμ Αμυντικής Βιομηχανίας που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα είχε ζωτική σημασία για το ΝΑΤΟ.
Στο επίκεντρο παραμένει και η Ρωσία. Η εφημερίδα υποστηρίζει ότι, παρά τη συζήτηση περί «NATO 3.0», η ρωσική απειλή παραμένει το σταθερό πρόβλημα της Συμμαχίας εδώ και 77 χρόνια. Η στρατιωτική πίεση της Μόσχας, οι δολιοφθορές και οι υβριδικές απειλές παρουσιάζονται ως οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι για την ανατολική και βόρεια πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Η Χουριέτ αναφέρεται και στο δίλημμα της Ευρώπης. Από τη μία πλευρά, η Ευρώπη θέλει να αναπτύξει ταχύτερα το δικό της αμυντικό σύστημα. Από την άλλη, χώρες όπως η Γαλλία, σύμφωνα με την τουρκική ανάλυση, αντιδρούν στο ενδεχόμενο να αναλάβει η Τουρκία πρωτοβουλίες στον τομέα αυτό. Η εφημερίδα εκτιμά ότι στην Άγκυρα μπορεί να γίνει ένα βήμα για την υπέρβαση αυτού του αδιεξόδου.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στο πρόβλημα εφαρμογής των αποφάσεων του ΝΑΤΟ. Η Χουριέτ σημειώνει ότι οι πολιτικές αποφάσεις στον τομέα της άμυνας δεν συνοδεύονται πάντα από αποτελεσματικούς μηχανισμούς υλοποίησης, ενώ υποστηρίζει ότι η διοίκηση Τραμπ αξιολογεί κάθε μέλος της Συμμαχίας σχεδόν με «καρτέλα επιδόσεων».
Στο ίδιο άρθρο, η Τουρκία παρουσιάζεται ως χώρα που από «κακό παιδί» της Συμμαχίας μετατρέπεται ξανά σε «ζωτικό μέλος» του ΝΑΤΟ. Η Hürriyet υπενθυμίζει ότι πριν από λίγα χρόνια, σε Ευρώπη και ΗΠΑ, υπήρχαν συζητήσεις ακόμη και για τη θέση της Τουρκίας στη Συμμαχία, κυρίως λόγω των σχέσεών της με τη Ρωσία.
Ωστόσο, όπως σημειώνεται, ο πόλεμος Ρωσίας–Ουκρανίας, οι εξελίξεις στη Συρία, η Γάζα και η σύγκρουση Ιράν–ΗΠΑ άλλαξαν την εικόνα. Η εφημερίδα υποστηρίζει ότι πλέον στον δυτικό Τύπο εμφανίζονται όλο και περισσότερες αναλύσεις για τον κρίσιμο ρόλο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, με αναφορές στους New York Times, το Politico και την Telegraph.
Ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της Συνόδου, σύμφωνα με τη Χουριέτ, είναι και η νέα ευρωπαϊκή αναζήτηση για αμυντικές δυνατότητες μεγάλου βεληνεκούς. Η εφημερίδα κάνει λόγο για μια πιθανή «συμμαχία βαθύτατου πλήγματος ακριβείας», με στόχο την παραγωγή όπλων που θα μπορούν να φτάνουν σε εμβέλεια έως και 3.000 χιλιομέτρων. Στην πρωτοβουλία, κατά την τουρκική ανάλυση, φέρονται να εμπλέκονται η Βρετανία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ουκρανία και η Ολλανδία.
Ξεχωριστό κεφάλαιο αφιερώνεται στα CAATSA και τα F-35. Η Χουριέτ υποστηρίζει ότι η δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ προς τον Ταγίπ Ερντογάν για άρση των κυρώσεων CAATSA αποτελεί «πολύ σημαντικό κατώφλι» και ταυτόχρονα αναγκαίο βήμα για να μπορέσει η Τουρκία να αγοράσει ξανά F-35.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι κυρώσεις CAATSA είχαν επιβληθεί λόγω της αγοράς των S-400 από τη Ρωσία και η άρση τους προϋποθέτει λύση στο ζήτημα αυτό. Η Hürriyet εκτιμά ότι η επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα συμπαραγωγής των F-35 είναι πιο δύσκολο σενάριο, αλλά η άρση των κυρώσεων θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την πώληση των μαχητικών.
Η ανάλυση καταλήγει με ιστορική αναφορά στη συμμετοχή της Τουρκίας στον Πόλεμο της Κορέας, την οποία συνδέει με την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ το 1952. Η Hürriyet υπενθυμίζει ότι η Τουρκία έστειλε περίπου 15.000 στρατιώτες στην Κορέα και είχε 724 νεκρούς, τονίζοντας ότι πίσω από την 74χρονη παρουσία της Τουρκίας στη Συμμαχία υπάρχει ένα υψηλό κόστος που, όπως γράφει, «δεν πρέπει να ξεχαστεί».
