Έντονο παρασκήνιο και γεωπολιτικό «μπρα ντε φερ» διαμορφώνεται στην Ευρώπη, με την Τουρκία και τη Βρετανία να απαντούν στις κινήσεις Γαλλίας–Ελλάδας με τη δική τους στρατηγική σύμπραξη, ισχυρίζεται ο τουρκικός Τύπος.
Ο αρθρογράφος Σεντάντ Εργκίν υποστηρίζει με άρθρο του στην τουρκική εφημερίδα Οξιτζέν ότι η συμφωνία Άγκυρας–Λονδίνου δεν είναι τυχαία: Έρχεται αμέσως μετά τη συμφωνία Παρισιού–Αθήνας και τις δηλώσεις του Εμμανουέλ Μακρόν ότι η Γαλλία θα «σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας» σε περίπτωση απειλής από την Τουρκία.
«Γραμμή» Άγκυρας–Λονδίνου μέσα στην Ευρώπη
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν υπέγραψε στο Λονδίνο νέο μνημόνιο στρατηγικής συνεργασίας με τη Βρετανίδα ομόλογό του Yvette Cooper, βάζοντας τις βάσεις για έναν ισχυρό άξονα εκτός ΕΕ αλλά μέσα στο ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με την ανάλυση, πρόκειται για αναβαθμισμένη εκδοχή της συμφωνίας του 2010, που είχε υπογραφεί επί Βρετανού Πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον.
Μήνυμα με αποδέκτη την ΕΕ
Σύμφωνα με τον Τούρκο αρθρογράφο, η κοινή δήλωση των δύο χωρών στέλνει ξεκάθαρο σήμα:
-το NATO παραμένει «ο ακρογωνιαίος λίθος» της ασφάλειας
- δεν υπάρχει χώρος για παράλληλη ευρωπαϊκή άμυνα χωρίς το ΝΑΤΟ
Την ώρα που η ΕΕ προσπαθεί να στήσει δική της αμυντική δομή, Άγκυρα και Λονδίνο εμφανίζονται ενωμένες απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο, υποστηρίζει.
«Όχι σε ευρωπαϊκό στρατό χωρίς εμάς»
Τουρκία και Βρετανία κατηγορούν τις Βρυξέλλες ότι επιχειρούν να τις αφήσουν εκτός των νέων αμυντικών σχεδίων, παρά το γεγονός ότι είναι βασικοί παίκτες του ΝΑΤΟ, υποστηρίζεται.
Ο Τούρκος αρθρογράφος εκτιμά ότι η απάντηση είναι σαφής:ενίσχυση του ΝΑΤΟ, όχι «διπλές δομές» άμυνας και κοινή γραμμή σε διεθνείς κρίσεις
Νέες ισορροπίες στη Δύση
Όπως υποστηρίζει, το 2026, το Λονδίνο εξελίσσεται σε έναν από τους πιο στενούς συμμάχους της Άγκυρας στη Δύση. Ο άξονας αυτός αναμένεται να επηρεάσει:
-τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή
-το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας
- τον ρόλο του ΝΑΤΟ
-τις ισορροπίες γύρω από την Ουκρανία
Εκτιμά ότι σε μια περίοδο που η Ευρώπη ψάχνει «στρατηγική αυτονομία», η απάντηση Άγκυρας–Λονδίνου είναι ξεκάθαρη: Το παιχνίδι περνάει μέσα από το ΝΑΤΟ.
